Kiedy myślę o normalności w życiu Kościoła, to porównuję jego współczesne życie z przeszłością. W pierwszym okresie powojennym Kościół został zepchnięty na własne "podwórko" i miał ograniczoną możliwość działania. Był to okres niedoceniania możliwości Kościoła. W pierwszych latach po uzyskaniu demokracji Kościół został postawiony w centrum przemian i nastąpił czas spektakularnych sukcesów (ustawa Kościół - Państwo, Komisja Regulacyjna, nowe Prawo Kościelne itp.). Był to więc czas przeceniania możliwości Kościoła. Obecnie zaś powstały przesłanki do działania w normalności. Kościół nie jest ani niedoceniany, ani też nie jest przeceniany. Cieszy się w życiu społecznym szacunkiem na tyle, na ile na to zasługuje. Podlega kontroli społecznej jak każdy inny podmiot, może korzystać ze środków społecznych jeśli służy na rzecz bliźnich i co najważniejsze, może prowadzić swe religijne działanie we wszystkich zakresach życia.

Ta "normalność" jest jednak wielkim sprawdzianem naszej aktywności religijnej, duchowego ożywienia, a przede wszystkim wezwaniem do "nie stawiania świecy pod korcem", czyli do wyjścia na zewnątrz. Teraz okaże się, jacy rzeczywiście jesteśmy i jaka jest nasza wiara, nasza ewangelicka tożsamość. Na ile nas stać, ile możemy zdziałać, w ilu dziedzinach będziemy mogli sprostać oczekiwaniom. Teraz okaże się, czy będziemy misyjni, czy zmobilizujemy się do działania, czy też pozwolimy wyprzedzić się przez innych, a nam pozostanie narzekanie lub zrzucanie wszystkiego na nieekumeniczną postawę Kościoła większości.

Najtrudniejszym problemem, którego nie można zbagatelizować choć nie mamy na niego większego wpływu, jest problem zmniejszającej się liczby chrztów - choć w tym roku nieznacznie - i co za tym idzie, zmniejszającej się liczby dzieci na lekcjach religii. Na pewno nie wolno zrzucać tej sprawy tylko na niż demograficzny. Zwracałem już na to uwagę w ubiegłym roku, kiedy mówiłem o zwiększającej się w Kościele katolickim liczbie chrztów z małżeństw zróżnicowanych wyznaniowo. Podpisana deklaracja o wzajemnym uznaniu chrztów przez większość Kościołów chrześcijańskich rodzi dla nas, Kościoła diaspory szansę, ale i zagrożenia. Chrzest Święty nie przesądza o wyznaniu dziecka. Czas między Chrztem a Pierwszą Komunią w Kościele katolickim lub Chrztem a Konfirmacją w naszym Kościele, jest czasem ostatecznej decyzji w rodzinie, który możemy wykorzystać lub stracić. Można pozyskać wyznaniowo dzieci, które były ochrzczone w katolickim Kościele, ale można też stracić te, które były chrzczone w naszym. Myślę, że w sytuacji wielkiego zaangażowania duszpasterskiego Kościoła katolickiego trzeba nam bardzo dużej świadomości wyznaniowej, abyśmy nie tracili dzieci, które były ochrzczone w naszym Kościele. Ten problem jest najważniejszym duszpasterskim wyzwaniem naszego Kościoła.

Po gwałtownym obniżeniu się liczby ślubów w 2002 roku, ubiegły rok jest porównywalny z rokiem poprzednim.

Ofiarność naszych wiernych utrzymywała się na porównywalnym z rokiem 2002 poziomie. Zastanawiająca jest natomiast duża rozpiętość między najofiarniejszą parafią, a parafią o najniższej ofiarności.

Posiadamy w diecezji 60 kościołów, 16 kaplic wolnostojących, 19 kaplic w budynkach, 37 plebani, 54 domów: łącznie 187 obiektów oraz 63,9 ha ziemi. Dzięki pracy Komisji Regulacyjnej odzyskaliśmy 5 domów. W diecezji pracowało 33 księży w parafiach, 1 w wojsku, 2 diakonów. Naukę religii w szkołach i punktach katechetycznych prowadzili księża oraz 10 katechetek i katechetów.

Biskup dokonał wizytacji 12 parafii (Wołczyn, Bytom-Miechowice, Chorzów, Gliwice, Jastrzębie Zdrój-Ruptawa, Hodunów, Mysłowice, Sosnowiec, Katowice-Szopienice, Częstochowa, Kluczbork, Kraków), wprowadził w urzędowanie 3 rady parafialne (Laryszów, Chorzów, Rybnik). Dokonano wyboru i wprowadzenia nowych proboszczów w Bytomiu-Miechowicach (ks. Alfred Staniek 12 stycznia), Częstochowie (ks. dr Marcin Hintz 21 września), Tarnowskich Górach (ks. Szymon Czembor 26 października) i Mikołowie (ks. Kornel Undas).

Pogłębianiu życia religijnego służyły, oprócz nabożeństw, godzin biblijnych, prób chórów, spotkań parafialnych, również imprezy diecezjalne.

Uroczyście diecezja obchodziła 11 maja 2003 roku 520-lecie urodzin ks. dr. Marcina Lutra w Pszczynie (nabożeństwo, sesja, wystawa książek kościelnych, promocja nowych kwartalników "Przeglądu Ewangelickiego" i naszego "Ewangelika"). Wydarzeniem o randze ogólnopolskiej był 35. Ogólnopolski Zjazd Młodzieży Ewangelickiej (26-28.09) i uroczystości 750-lecia Kluczborka i 715. rocznicy poświęcenia kościoła (22.06). Wśród imprez o charakterze diecezjalnym należy wymienić: Diecezjalne Święto Dzieci połączone z III Przeglądem Twórczości Artystycznej, Chórów i Zespołów Dziecięco-Młodzieżowych w Jastrzębiu Zdroju-Ruptawie (7.06), Zjazd Chórów Diecezji Katowickiej w Częstochowie (18.05), wycieczkę konfirmantów do Wittenbergii (12-15.09), Adwentowe Spotkanie dla Nauczycieli Diecezji Katowickiej w Katowicach.

Wiele parafii uroczyście obchodziło swoje jubileusze. Na odnotowanie zasługują kilkudniowe uroczystości w Zabrzu z okazji 130-lecia parafii (28.05 - 1.06), 100-lecie kościoła w Kędzierzynie-Koźlu (6.07), 95-lecie parafii w Jastrzębiu Zdroju-Ruptawie (29.06), 90-lecie parafii w Orzeszu (8.06) i 75-lecie parafii w Laryszowie (6.07). Należy też dostrzec imprezy ewangelickie współorganizowane z innymi instytucjami, jak np. wystawa w Muzeum Miejskim w Świętochłowicach pt. "Ewangelicy w Świętochłowicach", wystawa "Ewangelicy w Gliwicach" w Willi Caro, wystawa w Muzeum Miejskim w Zabrzu, sesja naukowa w Czerwionce (14.03).

Rada Diecezjalna ustanowiła Nagrodę "Róży Lutra" Diecezji Katowickiej Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w RP i przyznała w pierwszej edycji 10 nagród i 3 nagrody honorowe.

Komisja Wychowania Chrześcijańskiego inicjuje imprezy przeznaczone dla dzieci i nauczycieli (np. Święto Dziecka, diecezjalne spotkanie konfirmantów, spotkanie dla nauczycieli, Jeden Dzień w Adwencie) jak i przygotowuje programy rekolekcji świątecznych, programy na kolonie i zimowiska oraz organizuje letni wypoczynek dzieci (Puck). Sprawą ciągle otwartą jest wypracowanie programów katechizacji dorosłych, zwiększenie kontaktów międzyparafialnych poprzez wspólne zimowiska i kolonie letnie. Coraz częściej parafie organizują we własnym zakresie dla swoich dzieci różnego rodzaju wyjazdy. Ta forma pracy z dziećmi i młodzieżą jest praktyczniejsza, ale nie uwzględnia dzieci z małych parafii, które nie mogą we własnym zakresie prowadzić tego rodzaju pracy. Polecam organizację takich wspólnych form młodszemu pokoleniu duchownych, których mamy w diecezji sporo.

Komisja Młodzieżowa kontynuuje wypróbowane metody pracy z młodzieżą, włączając do niej również Centrum Ewangelizacji i Misji. Oprócz miesięcznych spotkań diecezjalnych prowadzonych na Górnym Śląsku i spotkań kwartalnych na Opolszczyźnie, wprowadzane są nowe formy, np. obóz misyjny Filip, ewangelizacja Pro Christ.

Komisja Chórów i Orkiestr dalej zbierała materiały do publikacji o chórach Diecezji Katowickiej. Praca jest na ukończeniu. Ze względu na wielkość parafii i ilość chórzystów, chórów parafialnych, poziom poszczególnych zespołów śpiewaczych jest zróżnicowany. Rozwarstwia się poziom chórów. Są chóry, które śpiewają tylko w swych macierzystych parafiach i mają obawy, by występować nawet na zjeździe diecezjalnym, i istnieją chóry, które koncertują z powodzeniem za granicą, uczestniczą w konkursach, wydają kasety. Warto wspomnieć o występach zagranicznych chóru z Chorzowa i nadaniu dwom naszym chórom "Cantate" z Chorzowa i "Largo Cantabile" z Katowic statusu najstarszych chórów na Śląsku, co wiąże się z zaliczeniem ich do Konfraterni Chórów Województwa Śląskiego. Na pochwałę zasługują chóry i zespoły dziecięco-młodzieżowe, które osiągają wiele sukcesów artystycznych (np. "Sola Gratia" z Jastrzębia wydała płytę). Ta praca zasługuje na szczególne wyróżnienie, ponieważ te zespoły są naturalnym zapleczem dla chórów parafialnych.

Komisja Ewangelizacyjno-Misyjna przygotowała programy i przeprowadziła rekolekcje dla duchownych. Jest także ważnym ogniwem w koordynacji wszelkich działań ewangelizacyjnych. Dzięki współpracy z CME udało się przeprowadzić kilka imprez wychodzących poza nasze środowisko. Najszerzej z tej współpracy korzysta parafia w Gliwicach. W sytuacji diasporycznego Kościoła nie powinniśmy obawiać się wyjścia poza nasze środowisko z głoszeniem Ewangelii. Musimy jednak pamiętać, że ta działalność nie może być prowadzona z zagrożeniem naszej dla tożsamości. Moim zdaniem kierownictwo CME zdaje sobie sprawę z tego faktu, i na gruncie naszej diecezji współpraca przynosi dobre efekty.

Komisja Mediów. Mówiąc o potrzebie wychodzenia na zewnątrz trzeba przypomnieć, że na terenie naszej diecezji mieści się Redakcja Programów Religijnych, która pod kierunkiem ks. Adama Maliny przygotowuje audycje nadawane w radiostacjach ogólnopolskich. Regularnie działa zespół współpracowników przygotowujący godzinną audycję "Po prostu" nadawaną codziennie w radiu CCM z Gliwic. W tym wypadku mamy do czynienia z profesjonalnym zespołem dziennikarzy pod kierunkiem Andrzeja Komrausa, gdyż godzinny program nadawany codziennie wymaga już specjalizacji. Nadawana już od ponad roku audycja "Po prostu" jest właśnie efektem współpracy parafii gliwickiej z CME. Nie można zapomnieć o programie "Głos życia", który jako program luterański już od 8 lat gości w Radiu Katowice, lub o zespole duchownych z opolskiego pod kierunkiem ks. radcy Mariana Niemca, który przygotowuje stałe audycje do Radia Opole i Radia Plus. Cztery nabożeństwa, oprócz ogólnopolskich, w całości były transmitowane przez rozgłośnie lokalne (Mikołów - ekumeniczne, w niedzielę Palmową i w 4. Adwentową; Opole - w Wielki Piątek).

Z kronikarskiego obowiązku pragnę wymienić pozycje książkowe powstałe dzięki inicjatywom zrodzonym w diecezji: Adrian A. Jojko, Szkice z dziejów Parafii Ewangelickiej w Mikołowie, praca zbiorowa O większą sprawę. ks. Franciszek Michejda (1848-1921) - zbiór referatów wygłoszonych w czasie sesji naukowej w Katowicach; Jan Szturc, Tymczasowa Rada Kościelna Ewangelickiego Kościoła Unijnego na Górnym Śląsku; praca zbiorowa Dzieło Łaski Boga, Diecezja Katowicka Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w RP (historia i współczesność); praca zbiorowa Oikoumene. Kościół, wiara, współczesność; Sławomir Fonfara, Pomoc przychodzi z góry. Rozważania na kanwie psalmu 121. Z życzliwością zostały przyjęte pierwsze cztery numery kwartalnika "Ewangelik", w Katowicach mieści się też redakcja "Myśli Protestanckiej". Zachęcam do propagowania literatury religijnej również przez członków Synodu Diecezjalnego.

Komisja Gospodarcza. Na koniec prezentacji najważniejszych dokonań trzeba wspomnieć o sprawach remontowych. Tylko zadbane obiekty kościelne są zapraszające. Tę zasadę rozumieją nasze parafie i wkładają wiele wysiłku w właściwy wygląd naszych obiektów, a szczególnie kościołów. Posiadając tak wiele substancji materialnej, z jednej strony rodzi to nadzieję na poprawę bytu materialnego parafii, a z drugiej strony jest wielkim obciążeniem budżetów parafialnych i tak borykających się z trudnościami finansowymi. Problem utrzymania obiektów sakralnych w należytym porządku będzie coraz trudniejszy, gdyż Kościół jako taki nie posiada już dodatkowych środków finansowych oprócz tych, które zbierze z parafii. Jedyną nadzieją są środki pozyskane ze źródeł pozakościelnych. Mimo tych trudności wiele parafii przeprowadziło bardzo duże remonty (np. Katowice-Szopienice - dach kościoła, Mysłowice - wnętrze, Sosnowiec - dach kościoła i zegar, Wirek - część witraży, Zabrze - ogrodzenie, Kędzierzyn - remont elewacja domu parafialnego, remont cmentarza, zakończenie remontu dachu kościelnego, Częstochowa - wymiana okien, Osiny - dach, Gogolin - płot, Żory - dach i elewacja kościoła). Łącznie w 24 parafiach prowadzone były remonty na dużą skalę. Należy cieszyć się, że parafii w Czerwionce udało się bezpłatnie wynająć salę z zapleczem w pobliżu kościoła.

Diakonia nie rozpoczyna się od tego roku. Pamiętamy czasy, kiedy inni nam pomagali, czy to w stanie wojennym, czy w czasie powodzi. Od kilku lat i my włączamy się do tych akcji jako darczyńcy. W ubiegłym roku cieszyła inicjatywa parafii w Mikołowie i Tychach, w których zorganizowano transport darów dla wiosek w pobliżu Kętrzyna na Mazurach. Dobrym przyjęciem przez społeczności w Zabrzu i Katowicach cieszyła się akcja pomocy setkom biednych dzieci pod hasłem: "Jeden dzień w Adwencie". Parafie naszej diecezji pozytywnie włączyły się w akcję "Świecy wigilijnej" i w akcję wysyłania paczek świątecznych "Prezent pod choinkę" na Ukrainę.

Zwracam się z apelem do wszystkich parafii, aby objęły wsparciem najbiedniejszych w naszych parafiach. Założone parafialne koła diakonijne mogą uaktywniać tych parafian, którzy w szczególny sposób czują się powołani do tej służby. Osobowość prawną posiada w tej materii również Diakonia Diecezji Katowickiej. W wielu parafiach powołano już instytucje współpracujące z samorządami w dziele opieki nad dziećmi i młodzieżą (Katowice-Szopienice, Zabrze, Opole, Lasowice). Wiele parafii posiada wypożyczalnie sprzętu rehabilitacyjnego (Jastrzebie Zdrój-Ruptawa, Zabrze, Katowice, Opole, Kluczbork, Wołczyn, Bytom-Miechowice).

Największym przedsięwzięciem diakonijnym w diecezji jest Ewangelicki Dom Opieki "Ostoja Pokoju" w Bytomiu-Miechowicach, który jest prowadzony przez parafię, a finansowany przez państwo. Ze względu na przepisy dom przygotowywany jest do wymogów stawianych od 2005 roku przez Unię Europejską. Zmniejszanie się dotacji państwowych i rodzące się trudności w przekazywaniu podopiecznych z innych gmin sprawiają, że dom ten, choć dotychczas był zamieszkiwany przez ewangelików z całej diecezji, stanie się być może domem wielowyznaniowym, przeznaczonym przede wszystkim dla mieszkańców Bytomia.

W Roku Diakonii bardzo ważne jest szukanie nowych możliwości wspierania innych. Ks. Johann Wiechern napisał: "Misja wewnętrzna nie jest jakimś przejawem życia poza, czy też obok Kościoła, lecz chce być pewną formą życia kościelnego, a mianowicie życia w Duchu i wierzącej miłości, w której to, co zgubione, opuszczone bywa poszukiwane aż do skutku".