- Tak się zdarzyło. Ale wcześniej już otrzymywałem nagrody, np: na Cameraimage - Międzynarodowym Festiwalu Sztuki Operatorskiej w Toruniu i Łodzi, co jakiś czas przydarzały się inne nagrody, choć nie tak prestiżowe.

- Chciałbym, aby filmy fabularne, które zrobiłem już po nominacji, jak np.: "Zerwany" - debiut fabularny Jacka Filipiaka, ktoś zobaczył w kinie. Długa jest droga od powstania filmu do oczu widza mimo że film podobał się publiczności na Festiwalu Filmów Fabularnych w Gdyni i zdobywa nagrody w świecie. Mamy problem z tym, by film mógł w ogóle trafić do kin w Polsce - by znalazł się dystrybutor. Ciężko mi widzieć moją dalszą drogę jeżeli widzowie nie mogą zobaczyć mojej pracy i tych filmów których dla nich robimy...

- Nie chciałbym mówić o jego treści, wolałbym, żeby ludzie go obejrzeli. Film jest w dystrybucji, był w kinach, zgromadził nawet niemało ludzi (ponad 17 tysięcy w 2002 roku). Obecnie jest w wypożyczalniach, można go kupić na VHS, DVD, właściwie w każdym supermarkecie...

- Wolałbym, żeby pan urządził ankietę wśród czytelników "Ewangelika" z pytaniem, czy znajdują elementy ewangelickie w sposobie pokazywania rzeczywistości w filmach, które zrobiłem. Mam nadzieję, że będę robił więcej takich filmów i w każdym z nich będę mógł więcej przekazać ze swojego ewangelicyzmu i moich bliskich.

- Podstawą świadomości operatora filmowego jest szukanie adekwatnego punktu widzenia do danej sytuacji. Wychowałem się w rodzinie, która zawsze stawiała inne akcenty w życiu człowieka niż otoczenie. Staram się to również wykorzystać w filmie. Nie oznacza to, że zawsze wybieram perspektywę protestanta. Potrafię przyjąć też inne perspektywy. Mam wrażenie, że o wiele łatwiej jest komuś, kto reprezentuje inne wyznanie czy inny światopogląd od dominującego, przekazać, czy skupić się na czymś ważnym... Największy wpływ na mnie miało może nawet nie to, że jestem protestantem, ale raczej to, że protestantyzm ma w Polsce, w Krakowie charakter mniejszościowy. Wychowanie w diasporze wywarło na mnie większy wpływ niż sama teologia ewangelicka, bo tej jako dziecko oczywiście nie byłem w stanie w pełni zrozumieć.

- Dla mnie tak, chociaż to nie zawsze musi być namacalne, bo zachodzą tu bardzo skomplikowane powiązania. Może dlatego historycy sztuki dotąd nie rozwikłali tego problemu w pełni. Mnie się wydaje, że bycie twórcą protestanckim to w pewnym sensie bardziej ewangelizowanie, niż tworzenie tylko dla własnego kręgu wyznaniowego.