Lund, 31.10.2016

Luteranie i katolicy wspólnie modlą się na Święcie Reformacji

01.11.2016

Papież Franciszek, Prezydent ŚFL bp Munib Younan i sekretarz generalny ks. Martin Junge zainaugurowali w szwedzkim Lund obchody Jubileuszu 500 lat Reformacji.


Lund, 31.10.2016

Krzyż z Salwadoru, krzew winny i światło to główne symbole, które towarzyszyły zebranym w katedrze luterańskiej w Lund. Długo oczekiwane nabożeństwo poprowadzili papież Franciszek, bp Munib Younan (prezydent ŚFL), ks. dr Martin Junge (sekretarz generalny ŚFL), abp Antje Jackelen (prymas Szwecji) i kardynał Kurt Koch (Papieska Rada ds. Popierania Jedności Chrześcijan). W uroczystościach uczestniczył bp Jerzy Samiec zwierzchnik Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w Polsce .

Spotkanie było inauguracją jubileuszu 500 lat Reformacji i pierwszym takim rzymskokatolicko-luterańskim upamiętnieniem. Jest również zwieńczeniem 50 lat dialogu ekumenicznego między dwoma wyznaniami, którego krokami były m.in. dokumenty: „Wspólna deklaracja w sprawie nauki o usprawiedliwieniu” i „Od konfliktu do komunii”.

Nabożeństwo ekumeniczne w Lund odzwierciedliło to, co wcześniej mówiono i pisano: wspólna modlitwa, słuchanie Bożego Słowa, wspólny śpiew i zobowiązanie do składania wspólnego świadectwa o Jezusie Chrystusie są możliwe dla luteran i rzymskich katolików, możliwe jest też wspólne dziękowanie, pokuta i wzajemne przebaczenie. Ta wspólnota był widoczna także w sposób zewnętrzny – główni prowadzący mieli na sobie białe alby i czerwone stuły (kolor liturgiczny symbolizujący Ducha Świętego). Modlitwa w Lund była też odpowiedzią na pytania o świętowanie rozłamu, które padały przy zapowiedziach tego wydarzenia. Słowa, wypowiadane w Lund nie gloryfikowały podziałów między ludźmi. Był to moment zmierzenia się z przeszłością, przyznania się do win i okazja do tego, by prosić o wybaczenie.

Spotkanie w Lund było przede wszystkim spotkaniem pod krzyżem, który wniesiono do katedry przy dźwiękach pieśni Laudate Dominum, za nim podążali papież Franciszek, bp Munib, ks. Junge i dalsi celebransi. Dwumetrowy krzyż wykonany na tę okazję przez artystę z Salwadoru symbolizuje Trójjedynego Boga – Tego, który stwarza, uświęca i dokonuje pojednania. Nawiązuje również do słów z Ewangelii Jana, które wielokrotnie wybrzmiały w luterańskiej katedrze: „Ja jestem krzewem winnym, wy jesteście latoroślami. Kto trwa we mnie, a Ja w nim, ten wydaje wiele owocu; bo beze mnie nic uczynić nie możecie”. (J 15, 1-5).

Jak stwierdził ks. dr Martin Junge w swoim kazaniu, słowa Jezusa o krzewie winnym i latoroślach przez lata nie były traktowane jako zachęta do jedności, ale ukazywały sposób w jaki oba wyznania patrzyły na siebie – jak na latorośl, która nie wydaje owocu i którą trzeba usunąć. Wbrew tym przekonaniom, wiele kobiet i mężczyzn w modlitwie i działaniu poszukiwało możliwości przezwyciężenia doktrynalnych i teologicznych różnic. Pozwoliło im to dostrzec siebie nawzajem, jako latorośle zjednoczone w Chrystusie i odkryć ponownie, że nawet w czasach gdy nie było dialogu między Kościołami Chrystus nadal przemawiał do ludzi:

„Jezus nigdy nas nie zapomniał, nawet jeśli wydawało się, że to my zapomnieliśmy o Nim, zatracając się w przemocy i nienawiści. Zatem widząc Jezusa wśród nas, zaczęliśmy również dostrzegać siebie na nowo. Zdajemy sobie sprawę, że więcej nas łączy niż dzieli. Jesteśmy latoroślami tego samego krzewu Jesteśmy jedno w Chrzcie” – powiedział ks. Junge.

Przyznał też, że wizja wspólnoty w Chrystusie inspiruje luteran i katolików, lecz także uświadamia bolesne podziały. Prawdziwy krzew winny może stać się dla chrześcijan nadzieją i zapowiedzią łączności jaką mogą mieć ze sobą. Luteranie i katolicy powinni pozostawić za sobą konflikt i pójść drogą wspólnoty, chociaż jest to wymagająca podróż, droga intensywnego dialogu. Sekretarz Generalny ponownie też odniósł się do Chrztu Św. jako siły ośrodkowej:

„Wyzwalająca łaska Chrztu jest Bożym darem, który nas łączy i jednoczy. Chrzest jest proroczą zapowiedzią uzdrowienia i jedności, pośród naszego zranionego świata, jest darem nadziei dla ludzkości, która tęskni za życiem w pokoju, sprawiedliwości i pojednanej różnorodności. Cóż za głęboka tajemnica. Krzyk narodów i jednostek doświadczających przemocy i ucisku współgra z tym, co Bóg nieustannie szepcze nam do ucha przez Jezusa Chrystusa, o prawdziwym krzewie winnym, którego jesteśmy częścią. Trwając w tym krzewie będziemy wydawać owoce pokoju, sprawiedliwości i pojednania, miłosierdzia i solidarności, o które błagają ludzie, a które daje Bóg”.

Kończąc swoje rozważanie ks. Junge podkreślił, że luteranie i katolicy stają przed nowym wyzwaniem: trzymając w rękach kamienie nie powinni rzucać ich na siebie, albo używać ich do wznoszenia murów, które miałyby ich oddzielać. Powinni raczej zacząć budować z nich mosty, by mogli się do siebie zbliżyć i domy, w których mogliby się razem spotykać i zasiadać przy stołach, by dzielić się ze sobą chlebem i winem, by przeżywać prawdziwą obecność Chrystusa, trwać w Nim, aby świat uwierzył.

Papież Franciszek, w swojej homilii, zwrócił uwagę, że słowa Jezusa o krzewie winnym ukazują miłość jaką darzy wszystkich ludzi i Jego pragnienie jedności dla tych, którzy w Niego wierzą. Słowa Jezusa mają uświadomić wierzącym, że jest On prawdziwym krzewem winnym, a oni, by wydawać dobre owoce, są z Nim złączeni jak On z Ojcem. Papież podziękował także członkom różnych Kościołów chrześcijańskich za to, że angażowali się na rzecz pojednania. Przypomniał, że katolicy i luteranie weszli na wspólną drogę pojednania., a jubileusz upamiętnienia Reformacji jest nową szansą na uznanie przebytej drogi, ostatnich pięćdziesięciu lat ekumenicznych relacji pomiędzy tymi wyznaniami. Powiedział również:

„Nie możemy się pogodzić z podziałem i dystansem jaki rozdzielenie wytworzyło między nami. Mamy szansę naprawić trudny moment z naszej historii przezwyciężając spory i nieporozumienia, które często uniemożliwiały nam zrozumienie siebie nawzajem”.

Papież podkreślił, że Ojciec jest winogrodnikiem, jest Tym, który troszczy się o winnicę i o relacje wierzących z Jezusem i ze sobą nawzajem. On wzywa do tego, by oczyścić przeszłość i pracować nad osiągnięciem przyszłej jedności, której gorąco pragnie:

„Powinniśmy z miłością i uczciwością spojrzeć na naszą przeszłość uznając błędy i szukając przebaczenia, bo Bóg jest naszym sędzią. Powinniśmy z taką samą szczerością i miłością dostrzec, że podziały oddaliły nas od pierwotnej intuicji ludu Bożego, który w sposób naturalny pragnie być jednością. Podziały te były utrwalane historycznie raczej przez możnych tego świata niż przez ludzi wierzących, którzy zawsze i wszędzie potrzebują pewnego i pełnego miłości prowadzenia Dobrego Pasterza.”

Osobna droga przyniosła też skutki, obie strony były pełne strachu, uprzedzeń, posługiwały się odmiennym językiem i inaczej rozkładając akcenty. Nie należy jednak osądzać historii. Skoro Bóg jest winogrodnikiem, który z ogromną miłością pielęgnuje i chroni latorośle, to należy się poddać Jego spojrzeniu. To nowe spojrzenie na przeszłość nie ma być dokonywaniem poprawki w tym, co się wydarzyło, ale próbą opowiedzenia tego w inny sposób. Papież przypomniał, że bez Jezusa wszelkie ludzkie wysiłki kończą się niepowodzeniem. Podkreślił również, że z czasem okazało się, że podział doprowadził do lepszego zrozumienia własnej wiary:

„Z wdzięcznością uznajemy, że Reformacja przyczyniła się do przyznania bardziej centralnego miejsca Pismu Świętemu w życiu Kościoła”.

Boże Słowo powinno być nadal źródłem inspiracji w dialogu ekumenicznym. Papież odniósł się również do duchowego doświadczenia Marcina Lutra, który pytał gdzie znaleźć miłosiernego Boga?

„Luter odkrył tego miłosiernego Boga w Dobrej Nowinie o Jezusie Chrystusie wcielonym, ukrzyżowanym i zmartwychwstałym. Poprzez wyrażenie „tylko z łaski Boga”, przypomina nam, że Bóg zawsze przejmuje inicjatywę i uprzedza wszelką ludzką odpowiedź, w tej samej chwili, w której stara się wzbudzić taką odpowiedź. Nauka o usprawiedliwieniu wyraża więc istotę ludzkiego życia przed Bogiem”.

Na koniec swojego rozważania papież powiedział, że wspólna modlitwa jest zarazem uświadomieniem sobie, że bez Boga nic nie możemy uczynić. Dlatego katolikom i luteranom potrzebne jest zjednoczenie z Bogiem i uświadomienie sobie, że by składać świadectwo potrzebują zawsze Jego łaski.

Modlitwa miała wiele wyjątkowych akcentów,wśród których warto wymienić chwilę, gdy wszyscy zebrani w katedrze w Lund (500 osób) i Malmö Arena (10 000) przekazali sobie znak pojednania i pokoju. W końcowej części spotkania odczytano wzajemne zobowiązania – imperatywy, sformułowane w dokumencie „Od konfliktu do komunii”, przy każdym z nich zapalając świecę. Zachęcają one luteran i katolików do wzmacniania tego co jest wspólne, do gotowości do zmian poprzez spotkanie ze sobą nawzajem i wspólne świadectwo wiary. Zobowiązują również do poszukiwania widzialnej jedności, wspólnego i ponownego odkrywania siły Ewangelii Jezusa Chrystusa i składania świadectwa o łasce Bożej.

Podczas uroczystego nabożeństwa papież Franciszek i bp Munib podpisali wspólne oświadczenie, którego tekst zostanie wkrótce opublikowany na stronie luter2017.pl

Dalsze uroczystości ekumeniczne odbyły się w Malmo Arena.   

 

luter2017.pl


  • W co wierzymy?

    Biblijną naukę Kościoła Ewangelicko-
    Augsburskiego streszczają 4 zasady.

    sola Scriptura - jedynie Pismo
    sola Gratia - jedynie Łaska
    sola Fide - jedynie Wiara
    solus Christus - jedynie Chrystus

    czytaj więcej
  • Galeria fotografii

    • CME i projekt Erasmus+
      CME i projekt Erasmus+
    • Co słychać w Warto?
      Co słychać w Warto?
    • Teologia Marcina Lutra
      Teologia Marcina Lutra
    • egzegeza.pl
      egzegeza.pl
    • Internet jako przestrzeń publiczna
      Internet jako przestrzeń publiczna
    • Oferta CME na lato 2017
      Oferta CME na lato 2017
    • Poszukiwana osoba do pracy
      Poszukiwana osoba do pracy
    • Publikacje o Matce Ewie
      Publikacje o Matce Ewie
    • Kirchentag w Berlinie
      Kirchentag w Berlinie
    • Życie to oddech - sukces!
      Życie to oddech - sukces!
  • O naszym Kościele

  • Kalendarz wydarzeń

    «Luty 2017»
    Nd Pn Wt Śr Cz Pt So
          01 02 03 04
    05 06 07 08 09 11
    12 13 14 15 16 17 18
    19 20 21 22 23 24 25
    26 27 28