Pod przewodnim hasłem „Takiego bądźcie względem siebie usposobienia, jakie było w Chrystusie Jezusie” (Filipian 2,5) w sobotę, 2 września 2006 r. w luterańskiej katedrze w Uppsali odbyła się instalacja nowego arcybiskupa i prymasa Szwecji, dotychczasowego Biskupa diecezji Växjö, bp. Andersa Wejryda. 

Na urząd 69. arcybiskupa Uppsali i zwierzchnika luterańskiego Kościoła Szwecji (Svenska kyrkan) abp Anders Wejryd został wybrany w dniu 30 marca br. Jest on pierwszym luterańskim prymasem Kościoła Szwecji, którego wyboru dokonał sam Kościół. Poprzedni zwierzchnicy Kościoła byli nominowani przez władze państwowe. Abp Anders Wejryd zastąpił na tym stanowisku abp. Karla Gustava Hammara, który przeszedł w stan spoczynku.
   

Abp Anders Wejryd ma 58 lat. Urodził się 8 sierpnia 1948 roku, a ordynowany został w roku 1972 roku. Od 1995 roku był zwierzchnikiem diecezji Växjö. Jest żonaty od 1972 roku z Kajsą, z którą ma 3 dzieci. 
 

W uroczystościach brało udział wielu zaproszonych gości. Byli przedstawiciele szwedzkich Kościołów ekumenicznnych oraz wielu gości zagranicznych. Wśród nich znaleźli się m.in: abp Jukka Paarma -Finland, bp Finn Wagle - Norwegia, bp Erik Norman Svendsen - Dania, bp Karl Sigurbjörnsson - Islandia, bp Royden Screech - Anglia, bp Bruce Cameron - Szkocja, abp Barry Morgan - Walia, bp Ken Good - Irlandia, bp Janusz Jagucki - Polska, bp Bärbel Wartenberg-Potter - Niemcy, bp Munib Younan - Jerozolima, bp Naison Shava - Zimbabwe, bp Paulo Akyoo - Tanzania, metropolita Serafim z Rumuńskiego Kościoła Prawosławnego,  ks. Ishmael Noko - Sekretarz Generalny Światowej Federacji Luterańskiej, ks. Jean-Arnold de Clermont, prezydent Europejskiej Konferencji Kościołów.

Bp Claes-Bertil Ytterberg błogosławi nowemu arcybiskupowi Uppsali i prymasowi Szwecji, abp. Andersa Wejrydowi w czasie uroczystości instalacyjnej
 

Foto: Jim Elfström/IKON

Nowy luterański Prymas Szwecji, abp Anders Wejryd opuszcza katedrę w Uppsali po zakończeniu uroczystości 

Luterański Kościół Szwedzki (Svenska kyrkan) przyjął reformację luterańską w roku 1523 na sejmie w Strängnäs. Dzieło reformy Kościoła wzięły w swe ręce trzy osoby: król Gustaw Waza, Laurentius Andreae i Olavus Petri, który studiował teologię u samego ks. Marcina Lutra w Wittenberdze. Król Szwecji mianował w roku 1531 Laurentiusa Petri, młodszego brata Olavusa Petri, na urząd arcybiskupa Uppsali.

Podczas wspólnego zdjęcia nowego prymasa Szwecji z gośćmi i królem oraz królową Szwecji 

(kliknij w zdjęcie, aby zobaczyć jego większy format)

Chcąc zachować nadal dotychczasowy katolicki ustrój episkopalny, wyznaczył do udzielania święceń biskupich nowemu arcybiskupowi dotychczasowego, jeszcze urzędującego 30. rzymskokatolickiego ordynariusza diecezji Västeras, biskupa Petrusa Magni (1523 – 1534), mianowanego i wyświęconego w Rzymie osobiście przez papieża Klemensa VIII w r. 1523. Bp Petrus Magni aż do śmierci pozostał biskupem diecezji Västeras. On to dawnym zwyczajem („rite vocatus”) przez modlitwę do Ducha Świętego i włożenie rąk przekazał sukcesję apostolską pierwszemu luterańskiemu arcybiskupowi diecezji uppsalskiej (Uppsala stift) Laurentiusowi Petri Nericius (1531-1573), który odtąd jako prymas Szwecji konsekrował następnych biskupów w podobny sposób. W ten sposób za pośrednictwem biskupów szwedzkich pozostała w Kościele luterańskim nie tylko sukcesja wiary apostolskiej (nauki apostolskiej), ale też apostolska sukcesja urzędu. Problem „sukcesji apostolskiej” biskupów jest dzisiaj jednym z podstawowych problemów miedzykonfesyjnego dialogu ekumenicznego.
  
(jg)