Robaczyn
|
4. Znaczenie obiektu w krajobrazie 5. Budowle i urządzenia cmentarne
|
Rys
historyczny. Cmentarz
został założony przez Carla Aleksandra Bojanowskiego oraz jego żonę
Eleonorę z Bothmerów Bojanowską w 1789 r., o czym świadczy tablica
fundacyjna umieszczona pośrodku naczółka bramy. Pierwotnie był
przeznaczony na cmentarz rodzinny z mauzoleum.
Bojanowscy
byli spolszczona gałęzią szlachty śląskiej, jednego z najstarszych
rodów Schafgotschów. W XVI w. przyjęli wyznanie czeskobraterskie z głównym
ośrodkiem w Lesznie, a w XVII w. przeszli na wyznanie
ewangelicko-luterańskie. Fundator cmentarza Carl Aleksander Bojanowski był właścicielem Starego Bojanowa, Nietążkowa i Robaczyna. Piastował wiele urzędów: był sędzią ziemskim Powiatu Kościańskiego a od 1754 r. szambelanem królewskim, w Kościele Ewangelicko-Augsburskim w Wielkopolsce jednym z czterech z czterech generalnych seniorów przy superintendenturze. Jego żona Eleonora z Bothmerów była śląską baronówną z Trzebosza.
Cmentarz
w XIX w. służył zborowi ewangelickiemu w Starym Bojanowie, który na
początku XIX w. ogrodził go murem. Był użytkowany przez cały wiek
XIX aż do 1945 r., o czym świadczy wiele fragmentów lub całych
nagrobków datowanych od 1870 r., kwatery rodzinne otoczone kratami żeliwnymi
z początku XX w. oraz pomnik wystawiony po 1919 r. poległym członkom
zboru: 1864, 1870-1871, 1914-1919. W
latach 60-tych XX w. zostały odremontowane budowle i brama. |