"Zwiastun Ewangelicki"  nr 1/1963

[Śp. ks. Otton Krenz]

Po kilkutygodniowej chorobie zmarł w Warszawie dn. 26 listopada br. ś.p. ks. Otton Krenz, długoletni prefekt Parafii Św. Trójcy w Warszawie.

Odszedł cicho jak ciche i skromne było Jego życie. Nie osiągnął zaszczytów ani rozgłosu, pozostawił jednak wiele trwałych owoców cichej, mrówczej pracy.

Ks. Krenz urodził się w Zduńskiej Woli dnia 3 stycznia 1890 r. Po ukończeniu szkoły średniej studiuje w Dorpacie na wydziale teologii ewangelickiej. Już w czasie studiów wolne chwile poświęca szkółce niedzielnej.

Po ukończeniu studiów zostaje ordynowany w Parafii św. Trójcy w Łodzi, gdzie odbywa wikariat. W 1915 r. obejmuje administrację Parafii w Grodźcu i Zagórowie. Obok wielu czynności parafialnych bierze czynny udział w organizowaniu szkolnictwa parafialnego. W 1919 r. zostaje proboszczem Parafii w Nieszawie, którą prowadzi do 1930 r. Oprócz szerokiej działalności w parafii pracuje niestrudzenie społecznie, organizując szkolnictwo na terenie powiatu nieszawskiego.

W 1930 r. objął stanowisko prefekta Parafii św. Trójcy w Warszawie, w szczególności prefekta ewangelickiego gimnazjum męskiego im. M. Reya.

Wkrótce po wybuchu wojny podzielił los duchownych Parafii warszawskiej — został aresztowany i wywieziony do obozu koncentracyjnego Wraca z obozu i bierze czynny udziałów tajnym nauczaniu.

W czasie powstania dotknął Go wielki cios: stracił żonę i córkę. Pozostał z jedynym synem. Nie załamał się jednak i natychmiast po ukończeniu działań wojennych stanął do pracy w Kościele.

Administruje krótko Parafiami: w Piotrkowie, Tomaszowie Maz., Bełchatowie, Radomsku, Żyrardowie. Wraca wreszcie na swe dawne stanowisko prefekta w Warszawie.

Był gorliwym wychowawcą dziatwy zyskując jej przywiązanie i miłość. Chwile wolne od pracy wychowawczej poświęca działalności publicystycznej, opracował: "Śpiewniczek dla dzieci", "Historie Biblijne", "Naukę Wiary i Życia". Był czynnym członkiem komisji opracowujących śpiewniki kościelne, "Agendy" i inne wydawnictwa. Prowadził czasopismo ekumeniczne. Był też autorem wielu artykułów drukowanych w periodykach kościelnych.

Z żalem żegnała Parafia wychowawcę i opiekuna dzieci i młodzieży uroczystym nabożeństwem w stołecznym kościele.

Nabożeństwo odprawił ks. prob. Michelis, w imieniu Kościoła żegnał Zmarłego ks. bp. Wantuła. Zegnał Go również chór kościelny nastrojowym śpiewem. Na pogrzeb przybyli liczni księża-koledzy, którzy na cmentarzu pożegnali Zmarłego — zwyczajem ewangelickim — wersetami z Pisma Św.

Pozostawił w smutku i żalu syna — sławnego dyrygenta i kompozytora, synową, wnuka, przyjaciół i znajomych.

Dobrze sługo dobry i wierny!
Nad małym byłeś wierny, wiele ci poruczę;
wniydź do radości Pana swego.

Powrót do spisu treści numeru.

(c) 2001-2003 - Kościół Ewangelicko-Augsburski w RP - internet@luteranie.pl