[Uroczystości z okazji podpisania Wspólnej Deklaracji - 1999]

Świat

Podczas uroczystego nabożeństwa w Święto Reformacji 31 października 1999 r. została podpisana w Augsburgu Wspólna deklaracja w sprawie nauki o usprawiedliwieniu Kościołów luterańskich zrzeszonych w Światowej Federacji Luterańskiej i Kościoła rzymskokatolickiego. W ten sposób zakończono trwający od niemal pięciuset lat spór o usprawiedliwienie, który doprowadził w XVI w. do podziału Kościoła zachodniego. Uroczystości rozpoczęły się spotkaniem w rzymskokatolickiej katedrze w Augsburgu. Następnie procesja, w której udział wzięło ponad 50 biskupów katolickich i luterańskich, przeszła z katedry przez śródmieście do ewangelickiego kościoła św. Anny.

Prezydent Światowej Federacji Luterańskiej bp Christian Krause podkreślił w swoim kazaniu, że po raz pierwszy taki dokument został oficjalnie podpisany przez luteran i katolików. Za bardzo znaczący uznał fakt, że następuje to w Augsburgu, miejscu, gdzie przed 469 laty doszło do rozłamu w Kościele zachodnim. Jesteśmy świadkami znaczącego dnia w historii naszych Kościołów - powiedział. To co łączy jest silniejsze od tego co dzieli, jednak wiele problemów wymaga jeszcze strarannego sprawdzenia i roztropnego, ostrożnego wyjaśnienia. Prezydent ŚFL prosił także o Boże przebaczenie, gdyż z powodu przeciwnych stanowisk obu stron konfliktu, ich wrogości, uczestnikami sporu stało się wielu ludzi, którzy cierpieli w różny sposób w wielu krajach. Osiągnięte obecnie porozumienie w słowach musi uwiarygodnić się we wspólnym działaniu Kościołów obu tradycji.

Z kolei przewodniczący Papieskiej Rady ds. Jedności Chrześcijan, kardynał Edward Idris Cassidy stwierdził w swoim kazaniu, że dzisiaj chrześcijanie muszą nie tylko dalej budować Kościół, ale mają też obowiązek naprawienia szkód powstałych w trakcie burz, starć, trzęsień ziemi powodowanych niekiedy przez człowieka. Dla niego podpisanie wspólnego dokumentu wnosi nowe życie i nowq nadzieję do ruchu ekumenicznego. Podziały stanowią wielką przeszkodę w głoszeniu Ewangelii tym, którzy w Europie odeszli od tradycyjnej wiary.

Po kazaniach nastąpił uroczysty akt podpisania Wspólnej deklaracji. Jako pierwsi podpisali ją bp Christian Krause i kardynał Edward Cassidy. Następnie podpisy złożyli: ks. Ishmael Noko, sekretarz generalny ŚFL i bp Walter Kasper, sekretarz Papieskiej Rady ds. Jedności Chrześcijan.

Za: Studia i Dokumenty Ekumeniczne, nr 1 (45) 2000. Fragmenty.

Polska

Centralne ogólnopolskie ekumeniczne nabożeństwo dziękczynne z okazji podpisania Wspólnej Deklaracji w sprawie Nauki o Usprawiedliwieniu odbyło się 29 października 1999 r. w Katowicach. Kazania wygłosili: zwierzchnik Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w RP i Prezes Polskiej Rady Ekumenicznej ks. bp Jan Szarek oraz metropolita katowicki ks. abp Damian Zimoń. Przemawiał m.in. członek międzynarodowej katolicko-luterańskiej komisji ds. dialogu o. prof. Celestyn Napiórkowski OFMConv.

Ks. bp Jan Szarek przedstawił przedmiot dawnego sporu w kwestii usprawiedliwienia: "Z czasem wśród chrześcijan utarło się mylne przekonanie, że katolicy nie przywiązują zbyt wielkiego znaczenia do łaski, natomiast luteranie bagatelizują uczynki. Dialog, prowadzony na fundamencie Słowa Bożego, pozwolił wyjaśnić narosłe przez wieki nieporozumienia i zbliżyć się do siebie. Najważniejsze, że katolicy i luteranie zgodzili się co do tego, że przeciwstawianie wiary uczynkom lub uczynków wierze jest w świetle Słowa Bożego pozbawione racji bytu". Biskup wskazał kolejne zagadnienia, które należy wspólnie rozważyć: uregulowanie problemu małżeństw o mieszanej przynależności wyznaniowej, wydanie wspólnej odezwy w sprawie godnego świętowania niedzieli, działanie na rzecz uczynienia Wielkiego Piątku dniem wolnym od pracy, a także powołanie w Polsce wspólnej katolicko-luterańskiej komisji ds. dialogu.

Abp Zimoń nazwał podpisanie deklaracji świętem ekumenizmu godnym spotkania dwóch tysiącleci oraz jak powiedział: "nikt z nas nie ma absolutnego monopolu na prawdę w odniesieniu do wielkich spraw Bożych. Odwaga, pokora i cierpliwość to nieodzowne wymogi ekumenizmu, podobnie jak postawa szczerego dialogu traktującego partnera serio i równo. Wierzę, że na tej drodze możemy wspólnie uczynić jeszcze więcej!".

W katowickim nabożeństwie udział wzięli także przedstawiciele Kościołów zrzeszonych w Śląskim Oddziale Polskiej Rady Ekumenicznej oraz przedstawiciel nie należącego do tej Rady Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego. Śpiewał chór katowickiej parafii ewangelicko-augsburskiej, jej zespół młodzieżowy oraz chór katolickiej katedry Chrystusa Króla w Katowicach.

Uroczystości z okazji podpisania Wspólnej Deklaracji miały także miejsce we Wrocławiu w kościele ewangelicko-augsburskim z udziałem ks. bp. Ryszarda Bogusza (Biskup Diecezji Wrocławskiej Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego), kard. Henryka Gulbinowicza oraz bp. Edwarda Janiaka. W Krakowie 8 listopada 1999 r. na krakowskiej Papieskiej Akademii Teologicznje odbyła się sesja naukowa na temat Wspólnej Deklaracji. O. prof. Celestyn Napiórkowski OFMConv. przypomniał losy trwającego od ponad dwudziestu lat dialogu katolików i ewangelików. Przypomniał, że pierwsze spotkania sondujące możliwość rozpoczęcia dialogu pomiędzy Kościołami miały miejsce jeszcze przed zamknięciem Vaticanum II. W Kole w kościele ewangelicko-augsburskim kazanie wygłosił konsultant Rady Episkopatu Polski ds. Ekumenizmu, rektor Wyższego Seminarium Duchownego we Włocławku - ks. dr Wojciech Hanc: "Można powiedzieć, że wypracowany w dialogu ekumenicznym dokument ukazuje zasadniczą zgodność obu Kościołów w rozumieniu podstawowej dla chrześcijaństwa nauki o zbawieniu przez łaskę daną nam w Jezusie Chrystusie. Ludzką odpowiedzią na dar wiary i usprawiedliwienie ma być życie zgodne z Ewangelią, obfitujące w dobre uczynki". W Bielsku-Białej 8 listopada 1999 r. w Książnicy Beskidzkiej biskup Diecezji Cieszyńskiej Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego Paweł Anweiler oraz biskup bielsko-żywiecki Tadeusz Rakoczy otworzyli wystawę ekumeniczną pt. Aby byli Jedno. Na wystawie zaprezentowano wydawnictwa obu Kościołów: biuletyny ekumeniczne, albumy, zdjęcia i starodruki, m.in. Biblię Norymberską z 1540 r., Biblię Magdeburską z 1726 r., Biblię Lutra 1797 r. oraz Biblię Wujka z 1861 r. Wystawę otwarto poprzez zapalenie trzech świec, które symbolizowały narodzenie chrześcijaństwa, drugie tysiąclecie od rozdarcia do dialogu oraz zbliżające się trzecie tysiąclecie. Bp Anweiler stwierdził, że "reformacyjna zasada sola scriptura jest dzisiaj zasadą inspiracyjną dla wszystkich budujących jedność na podstawie Słowa Bożego, a także zachętą do lektury Pisma Świętego i do realizowania go w swoim życiu".

Opracowanie na podstawie prasy.