Kazanie na 2. Święto Narodzenia Pańskiego 2004 r.
Uroczystość św. Szczepana Męczennika.

Tekst kazania: Dzieje Apostolskie 6, 8-15; 7, 55-60.

Zaledwie wczoraj wsłuchiwaliśmy się w słowa anioła mówiącego do pasterzy
na polach betlejemskich: przynoszę wam radosną nowinę, dzisiaj, w Betlejem, narodził się Zbawiciel.
A w naszych sercach wciąż brzmi pierwsza kolęda śpiewana przez chór aniołów: Chwała na wysokościach Bogu, a na ziemi pokój ludziom, w których ma upodobanie (Łuk 2,14).
Pokój w tym niespokojnym świecie?

Z powodu tego Dziecka duszę twoją przeniknie miecz, gdyż nie wszyscy w Izraelu je przyjmą. Jednak dla wielu innych stanie się najwyższą radością i ratunkiem, powiedział Symeon do Marii, trzymając niemowlę Jezus na swoich rękach.
Pokój w tym niespokojnym świecie?

Dla chrześcijan żyjących w tym, jakże niespokojnym świecie, Jezus jest pokojem! To On, przychodząc na świat, przyniósł Swój pokój i chce nim obdarzyć każdego człowieka.
To On kieruje do nas słowa mówiąc: Pokój zostawiam wam, mój pokój daję wam; nie jak świat daje, Ja wam daję. Niech się nie trwoży serce wasze i niech się nie lęka (J 14,27).
Pokój wewnątrz serca, umysłu, w codziennym życiu może być rzeczywistością każdego wierzącego. I to niezależnie od okoliczności, w jakich się znajdzie.

Tego doświadczył jeden z siedmiu diakonów pierwszego zboru chrześcijańskiego, Szczepan. Szczepan pod wpływem szczerej, gorącej wiary w Jezusa Chrystusa za sprawą Ducha Świętego nauczał, czynił cuda i znaki. Nikt nie mógł sprostać jego mądrości i znajomości Słowa Bożego. Zaś znaki i cuda, które czynił, czynił w imieniu zmartwychwstałego Jezusa. To wzbudzało zazdrość i nienawiść u przywódców religijnych. Podważało ich wiarygodność, to przecież oni skazali Jezusa na śmierć, działanie i nauczanie Szczepana było zaprzeczeniem ich nauki.

Szczepan posiadał również wizję zdobycia dla Jezusa wszystkich ludzi, Żydów i pogan... Uważał, że chrześcijaństwo musi wyjść poza ramy jednego narodu i rozpowszechnić się na cały świat.
Wewnętrzna siła diakona, jego słowa pełne mocy Ducha nie były do pokonania. Coraz więcej ludzkich serc było poruszonych zwiastowaną ewangelią. Zbór chrześcijański powiększał się.

Nauczanie diakona, cuda były niepodważalne. Nie mogły ich odeprzeć żadne logiczne racje Żydów. Dlatego uciekli się do użycia podstępu i przemocy. Szczepan został aresztowany, postawiony przed Radą Najwyższą i oskarżony o bluźnierstwo przeciwko Bogu i Mojżeszowi. Fałszywi świadkowie potwierdzili oskarżenie. Wówczas to Szczepan przemówił, dając świadectwo wiary w zmartwychwstałego Jezusa, oskarżając uczonych w Piśmie, faryzeuszy o nieprzestrzeganie zakonu, o wydanie wyroku śmierci na Syna Bożego, Jezusa.

Reakcja oprawców była wręcz błyskawiczna. Przywódcy żydowscy zgrzytali zębami ze złości, słysząc jego słowa.
A Szczepan, pełen pokoju i mocy Ducha Świętego, ujrzał otwarte niebo.
I rzekł: oto widzę niebiosa otwarte i Syna Człowieczego stojącego po prawicy Bożej.
Tego było już za wiele dla oskarżycieli diakona. Nie czekali na wyrok. Nie pomyśleli, że do wykonania egzekucji konieczna jest zgoda rzymskiego prokuratora. W ich mniemaniu bluźnierstwo było tak ewidentne, że z głośnym krzykiem rzucili się na niego wywlekając za miasto. A potem kamieniowali.

Szczepan zaś, pełen wewnętrznego pokoju modląc się mówił: Panie Jezu, przyjmij do siebie mego ducha.
Upadając pod gradem kamieni wstawiał się u Zbawiciela za swoich oprawców wołając: Panie, nie policz im grzechu tego.
Nie szukał kary ani zemsty dla tych, którzy fałszywie go oskarżyli i odbierali mu życie.
Jego pokoju w Bogu nie było wstanie odebrać mu ani cierpienie, ani świadomość umierania.

Czy my, pozwalamy Bogu obdarzać się Jego pokojem w tym niespokojnym świecie?
Nasz wewnętrzny pokój zagrożony jest nie tylko przez wojnę, lecz także przez akty przemocy, cierpienie, przez zatwardziałość serca, przez brak odwagi, zazdrość, nadużywanie władzy, bezmyślność czy ludzką głupotę.
Posyłam was jak owce między wilki. Miejcie się na baczności, będą was bowiem stawiać przed sądem...Z mojego powodu będziecie przesłuchiwani...będziecie znienawidzeni za to, że należycie do mnie. Nie lękajcie się jednak tych, którzy mogą uśmiercić ciało, lecz nie mogą zabić duszy - ostrzegał Jezus swoich uczniów.
Pokój w tym niespokojnym świecie?

Tak, uchwyćmy się obietnicy Jezusa, która mówi: To powiedziałem wam, abyście we mnie pokój mieli. Na świecie ucisk mieć będziecie, ale ufajcie, ja zwyciężyłem świat (J 16,33).

Panie Jezu, proszę, abym w smutku czy cierpieniu, mogła zachować pokój serca i umysłu. Amen.

diakon Urszula Śliwka

(c) 2004 - Kościół Ewangelicko-Augsburski w RP - internet@luteranie.pl