[Duży
Katechizm]
ks. dr Marcin Luter
CZĘŚĆ DRUGA
O WIERZE
Dotychczas słuchaliśmy pierwszej części nauki chrześcijańskiej, z której
dowiedzieliśmy się wszystkiego, co Bóg chce, abyśmy czynili, a czego
zaniechali. Po tym następuje słusznie mowa o wierze, która przedstawia nam
wszystko, czego powinniśmy od Boga oczekiwać i co powinniśmy otrzymać —
krótko mówiąc, która nas uczy pełnego poznania Jego. Ma to posłużyć do
tego, abyśmy mogli spełnić to, do czego zobowiązuje nas dziesięcioro
przykazań. Stoją one bowiem (jak wyżej powiedziano) tak wysoko, iż cała
moc ludzka jest zbyt mała i wątła, aby je spełnić. Dlatego jest również
nieodzowne poznać tę część jak poprzednią, aby się dowiedzieć, jak dojść
do tego, skąd i przez co wziąć taką moc. Gdybyśmy bowiem byli w stanie
spełniać dziesięcioro przykazań o własnych siłach, tak jak by należało,
nie potrzebowalibyśmy niczego więcej, ani wiary, ani Modlitwy Pańskiej.
Zanim jednak przedstawimy pożytek i konieczność wiary, wystarczy, aby
prostaczkowie pojęli i zrozumieli, czym jest wyznanie wiary jako takie.
Po pierwsze tedy — wyznanie wiary dzielono dotąd na dwanaście artykułów,
gdyby zaś wszystkie części, które zawiera Pismo, a które należą do
wyznania wiary, pojedynczo ująć, byłoby tych artykułów o wiele więcej,
przy czym nie można by ich wszystkich wyrazić dokładnie w kilku słowach.
Jednakże, aby je w najłatwiejszy i w najprostszy sposób ująć, tak jak ich
trzeba nauczać dzieci, chcemy całe wyznanie wiary zebrać krótko w trzech
głównych artykułach według trzech Boskich osób, w stronę których wszystko,
w co wierzymy, jest zwrócone, tak aby pierwszy artykuł, o Bogu Ojcu,
objaśniał stworzenie, drugi, o Synu — zbawienie, a trzeci, o Duchu Świętym
— uświęcenie. Wyznanie wiary można by najkrócej wyrazić w kilku słowach:
„Wierzę w Boga Ojca, który mnie stworzył, wierzę w Boga Syna, który mnie
zbawił, wierzę w Ducha Świętego, który mnie uświęca". Jeden Bóg i jedna
wiara, lecz trzy osoby, stąd też trzy artykuły albo wyznania. Rzućmy na
nie krótko okiem.
Edycja za: Wybrane Księgi Symboliczne Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego. Przekład z jęz. łacińskiego przez ks. bp dr Andrzeja Wantułę oraz ks. prof. dr hab. Wiktora Niemczyka. Wydawnictwo Zwiastun - Warszawa 1980
(c) 2003 - Kościół Ewangelicko-Augsburski w RP - internet@luteranie.pl