Czytelnia Ewangelicka: Postylla domowa

Postylla domowa:

Kazania Reformatora

ks. dr Marcin Luter

Wydanie polskie z 1883 r. w Cieszynie. Materiały udostępnił Pan Marcin Łaszewski na łamach www.prabmar.obywatel.pl. Serdecznie dziękujemy!

Przedmowa Doktora Marcina Lutra Do Postylli Domowej

Kazania te swego czasu miałem w domu moim, przed moją czeladzią abym jako gospodarz też się przyczynił ku temu, żeby chrześcijański prowadzili żywot. Dałby Bóg, żeby nie byli słuchaczami tylko, ale też czynicielami słowa, jakoż tej żyję nadziei, że nie zostało bez owocu, według obietnicy Izaisza w rozdz.55: "Słowo moje nie wróci się do mnie próżno, ale uczyni to, co mi się podoba". A tak choć niejedno padnie na drogę, niejedno na opokę, niejedno między ciernie, niejedno przecież znajdzie dobrą rolę, gdzie wyda owoc i próżno się nie wróci". Jako i nasze powiada przysłowie: "Dobre słowo znajdzie dobre miejsce". Nie wszędzie znajdzie dobre miejsce, ale przynajmniej jedyne dobre miejsce, a nie tylko złe miejsca.

Podobne kazania miewali w domach swoich, przed swoją czeladką, jak się zdaje, patryarsi. Takoż czytamy, jako Abraham, Izaak, Jakub na różnych miejscach zbudowali ołtarze, aby tam Boga chwalić, to jest zebrać się ze swoją czeladką, opowiadać słowo Boże, modlić się i Pana Boga chwalić. Ku nim z czasem przyczynili się sąsiedzi, okoliczni mieszkańcy i miasta. Bez wątpienia bowiem nie budowali patryarsi takich ołtarzów dla samych siebie, lecz z nimi zgromadzili się tam, dziatki, sługi, i czynili, jako widzieli od ojca i gospodarza. Te tedy nie zawodnie nie stał tam jako niemy, ale jako ksiądz i kaznodzieja, opowiadał im i nauczał ich według obietnic, które im dał Bóg. Ku temu, jak powiedziano, przyłączyli się sąsiedzi, a tak z kazania domowego powstało kazanie publiczne, kościelne itd. Toż samo widzimy w Dziejach Apostolskich i u Mateusza rozdział 10. Chrystus Pan rozkazał uczniom swoim, aby z kazaniem swojem zaczęli po domach; ku temu przyłączyli się sąsiedzi, a później całe miasta i kraje.

Że zaś kazania te moje magister Wit Dytrych, który się na on czas u mnie stołował, spisał i przechował, nic o tem nie wiedziałem, a tem mniej pomyślałem o tem, żeby kiedy miały być drukowane i rozejść się pomiędzy innych ludzi. Ja myślałem, że zupełnie są zapomniane, lecz życzę ich chętnie każdemu, komu się podobają, jako odrobiny które pozostają. Bo chwała Bogu! mamy teraz świętą Biblią i wiele innych pożytecznych ksiąg od różnych uczonych ludzi, tak że chrześcianin jest zaopatrzony słowem Bożem, jakby obfitą paszą. Daj Boże, abyśmy tego wdzięcznie używali, i słowem tem się wzmocnili, nim na nowo, jako kara za naszą niewdzięczność, nadejdzie susza, i będziemy musieli jeść kamienie i ciernie, jak onegdy w papiestwie. Pomóżże nam miły Boże, abyśmy wiele owoców przynieśli, i uczniami Pańskimi się stali. Temu niech będzie chwała i cześć na wieki. Amen.

Wstępne słowa Doktora Marcina Lutra do jego kazań domowych

Abyśmy miłemu Panu Bogu naszemu dziś służyli, i według jego przykazania dzień święty święcili, to jest, w słowie Bożem, które jedyne jest święte i wszystko poświęca, prowadzili, chcemy teraz świętej ewangelii słuchać, a Boga o łaskę prosić, żebyśmy jej tak słuchali, abyśmy przez to Boga chwalili, naszą wiarę wzmocnili i nasze życie poprawili. Zmówcie Ojcze nasz!

Spis treści:

(c) Luteranie Online, 30.04.2001