§ 100

Przyjmowanie spowiedzi Kościół rozumie jako służbę absolucji i udział w sędziowskim urzędzie Chrystusa przez sprawowanie władzy kluczów.

§ 101

Kościół nasz uznaje i dopuszcza jako pełnoprawne dwie formuły absolucji:

a/ “... z rozkazu Pańskiego odpuszczam wam grzechy wasze...”,

b/ “…ogłaszam, że grzechy wasze są wam odpuszczone...”

§ 102

Spowiedź powszechna ma miejsce w ramach nabożeństwa głównego i stosowana w niej jest absolucja powszechna. Jeśli organizowane jest odrębne nabożeństwo spowiednie lub nabożeństwo Wieczerzy Pańskiej może być w tym nabożeństwie stosowana absolucja indywidualna przez nałożenie rąk.

§ 103

1. Biskupi i duchowieństwo parafialne oraz katecheci według właściwości terytorialnej w zwiastowaniu Ewangelii i nauczaniu Słowa Bożego zobowiązani są podkreślać znaczenie spowiedzi dla życia wiary, szczególnie zaś wskazywać na katechizmową możliwość przystępowania przez każdego chrześcijanina do spowiedzi indywidualnej zakończonej absolucją.

2. Właściwym miejscem spowiedzi indywidualnej jest kościół lub kaplica /kaplica spowiednia/, a w warunkach szczególnych miejscem tym może być gabinet duchownego, pomieszczenie szpitalne lub inne.

§ 104

Spowiedź indywidualna w rozumieniu luteranizmu jest bardziej “rozmową wiary” niż samym wyliczaniem grzechów, a swój szczyt znajduje w absolucji.

§ 105

Duchowni, zgodnie ze ślubowaniem ordynacyjnym, są zobowiązani do zachowania tajemnicy spowiedzi, a także tajemnicy rozmów duszpasterskich pod rygorem utraty urzędu.

§ 106

Do zachowania tajemnicy spowiedzi oraz tajemnicy rozmów duszpasterskich zobowiązuje się także spowiadającego się penitenta i szukającego porady duszpasterskiej rozmówcę.