ks. Sławomir Sikora

"Insemendo alliis conservor""

Parafia Ewangelicko Augsburska Św. Trójcy w Warszawie od samego początku swojego istnienia przywiązywała wielką troskę do działalności na rzecz drugiego człowieka. Poczynania na polu pracy diakonijnej, charytatywnej i opiekuńczej były tożsame tej niezwykle aktywnej społeczności Kościoła. Powołanie do życia na początku XVIII w. Szpitala Ewangelickiego na długo przed uzyskaniem pozwolenia na budowę własnej świątyni, jest tego najlepszym dowodem. Rozwijająca się w XIX. i na początku XX. wieku działalność charytatywne opiekuńcza stworzyła możliwość objęcia opieką ponad 400 osób w domu opieki, zakładach dla dzieci, zakładzie dla umysłowo niedorozwiniętych czy też w Szpitalu Ewangelickim. Sytuacja powojenna i upaństwowienie niemalże całego majątku parafialnego zmusiło Parafię Św. Trójcy do drastycznego ograniczenia stacjonarnej działalności charytatywne opiekuńczej. Jedynym zakładem tego typu pozostawał przez długie lata Dom Opieki w Chylicach, który jednocześnie był domem macierzystym Ewangelickiego Diakonatu "TABITA" Parafii Św. Trójcy w Warszawie. Ograniczone możliwości działalności opiekuńczej (Dom Opieki "Tabita" dysponował miejscami dla ok. 35 osób), mobilizowały do starań o rozszerzenie zakresu świadczeń opiekuńczo leczniczych. Jedną z takich idei powstałą pod koniec lat osiemdziesiątych, była inicjatywa odbudowy Szpitala Ewangelickiego w Warszawie. Założona w tym celu Fundacja Budowy Szpitala Ewangelickiego w Warszawie nie była niestety w stanie zgromadzić aż tak wielkich funduszy, które umożliwiłyby realizację tego zamierzenia. Prowadzenie niepublicznego zakładu opieki zdrowotnej w tak szerokim zakresie w tamtym okresie było praktycznie niemożliwe.

Potrzeba rozwijania działalności diakonijnej w świadomości ewangelików warszawskich była jednak na tyle silna, że Parafia Św. Trójcy wraz ze swoim proboszczem ks. seniorem Janem Walterem postanowiła podjąć trud przygotowania projektu rozbudowy Domu Opieki "Tabita" w Konstancinie-Jeziornie. Ogrom prac przygotowawczych oraz konieczność pozyskiwania poparcia dla tej niezwykle odważnej w tamtych czasach inicjatywy przyjął na siebie ks. senior Jan Walter. Ówczesny proboszcz parafii stanął na czele, powołanego w 1992 roku, Społecznego Komitetu Budowy Ewangelickiego Ośrodka Diakonii "TABITA". Zadania przed, którymi stanęła parafia wymagały niezwykle aktywnych poczynań w celu pozyskania zarówno środków na finansowanie budowy, jak również załatwienia różnorodnych spraw formalno prawnych. Powstanie na mocy porozumienia między rządami Republiki Federalnej Niemiec i Polski Fundacji Współpracy Polsko-Niemieckiej otwierało możliwości wystąpienia o dotację na realizację ambitnego projektu. Jednym z wymogów formalnych ubiegania się o dotację z Fundacji było pozyskanie partnerów ze strony niemieckiej do realizacji tego zamierzenia diakonijnego. Szczególnie wielką pomoc okazało Parafii Św. Trójcy Dzieło Diakonii Bremeńskiej z ks. Manfredem Schulkenem na czele. Partnerem popierającym wniosek o dotację było także Stowarzyszenie dla Szpitala Ewangelickiego z siedzibą w Detmold. Swoją pomoc i poparcie okazał także Konsystorz Kościoła. Parafia Św. Trójcy w lipcu 1993 roku wystąpiła z oficjalnym wnioskiem do Fundacji Współpracy Polsko-Niemieckiej o dotację na budowę domu seniora wraz z częścią rehabilitacyjno-leczniczą. W tym niezwykle trudnym okresie przygotowawczym do rozpoczęcia inwestycji, wymagającym niezwykłej odpowiedzialności wszystkich osób zaangażowanych w tym dziele, na możliwościach działania Parafii długim cieniem
kładzie się śmierć ks. seniora Jana Waltera.

Po śmierci ś.p. ks. Jana Waltera Rada Parafialna wraz z proboszczem ks. dr. Włodzimierzem Nastem realizowała dzieło rozbudowy E.O.D. "Tabita". Brak postępu w rozmowach z Fundacją Współpracy Polsko-Niemieckiej oraz nie podpisanie zobowiązań pomiędzy dotacjodawcą (Fundacją) a dotacjobiorcą (Parafią) powoduje wstrzymanie realizacji projektu rozbudowy.

W dniu 21 września 1995 roku decyzją Rady Parafialnej zakończył swoją działalność Społeczny Komitet Budowy E.O.D. "Tabita". Od października 1995 roku do maja 1996 roku działa 5-osobowa Komisja Przetargowa pod kierownictwem przedstawiciela Fundacji Współpracy Polsko-Niemieckiej. W tym okresie doszło do podpisania zobowiązań między Fundacją a Parafią, a także przygotowano jednolity program użytkowy nowego Ośrodka. W celu dalszej efektywnej realizacji projektu rozbudowy Rada Parafialna postanowiła zorganizować Biuro ds. rozbudowy E.O.D. "Tabita" (9.05.1996r.) z mgr. inż. Jerzym Fediszem, jako pełnomocnikiem Parafii, inż. Zbigniewem Hummlem głównym inspektorem nadzoru oraz p. Teresą Grochowską. Pan inż. Fedisz przyjął na siebie także obowiązki głównego projektanta.

W dniu 19 grudnia 1996 roku zostaje poświecony plac budowy oraz rozpoczęto budowę budynku mieszkalno-godspodarczego, który oddano do użytku 31 grudnia następnego roku. Poświęcenie i wmurowanie kamienia węgielnego pod główny budynek pensjonariuszy nastąpiło 20 października 1997 roku. Prace budowlane związane z budynkiem pensjonariuszy, z przerwą w roku 1998, trwały do początku 2000 roku.

Zatrzymanie prac w roku 2000 na poziomie stanu surowego zamkniętego wynikało z wyczerpania pierwotnej kwoty dotacji Fundacji Współpracy Polsko-Niemieckiej.

Parafia Św. Trójcy stanęła przed niezwykle trudnym problemem pozyskania - środków - finansowych na dalsze finansowanie budowy E.O.D. "Tabita". W wyniku niełatwych rozmów i pertraktacji z Fundacją, Parafia rozumiejąc złożoną sytuację samej Fundacji, a jednocześnie pragnąc dołożyć wszelkich starań dla uzyskania ograniczonego efektu użytkowego w nowym budynku pensjonariuszy wystąpiła z następującymi propozycjami: na obecnym etapie zrezygnować z budowy pawilonu przychodni medyczno-rehabilitacyjnej; ograniczyć w tej fazie rozbudowy prace do niezbędnych w celu pełnego zakończenia budowy części "B" nowego budynku i udostępnienia 49 pokojów dla pensjonariuszy W części "B" zlokalizowane mają być niezbędne z punktu widzenia funkcjonowania Ośrodka: kuchnia, jadalnia oraz pralnia. Integralną częścią realizacji tego zamierzenia jest wykonanie instalacji: centralnego ogrzewania i uruchomienie kotłowni, wodno-kanalizacyjnej, gazowej, wentylacji mechanicznej, elektrycznej, zasilania energetycznego, sygnalizacji pożarowej oraz zakup i montaż dźwigów osobowych i towarowych. Tak ograniczony wniosek Parani został przyjęty przez Fundację Współpracy Polsko-Niemieckiej, a sama Fundacja przyznała wyrównanie inflacyjne w wysokości 62 % kosztów potrzebnych do uruchomienia tzw. części "B" budynku pensjonariuszy Zgodnie z warunkami Fundacji pozostałą kwotę wydatkować musi Parafia ze środków własnych. Pomyślnie zakończony proces rewindykacji mienia parafialnego pozwolił Parafii na
spełnienie tego warunku. Spełniając wszystkie warunki postawione przez Fundację Parafia przystąpiła w pierwszej połowie 2001 roku do prac umożliwiających uruchomienie pierwszej części nowego budynku pensjonariuszy

W celu dalszej realizacji projektu rozbudowy E.O.D. "Tabita" Rada Parafialna w dniu 15 marca 2001 roku powołała nową Komisję ds. Budowy E.O.D. "Tabita" w składzie: ks. dr Wł. Nast., ks. Sł. Sikora, p. E. Dreger, p. inż. W. Sikora. Nadzór autorski jako główny projektant sprawował nad tą fazą budowy inż. J. Fedisz. Komisja przeprowadziła konieczne przetargi na wybór wykonawców prac ogólnobudowlanych, wykonawcy dźwigów, instalacji centralnego ogrzewania oraz wodno-kanalizacyjnej. Prace ogólnobudowlane zostały zakończone 31 grudnia 2001 roku i odebrane przez inspektora nadzoru oraz Komisję ds. budowy E.O.D. "Tabita". Trwają niezbędne prace instalatorskie oraz kompletowane jest niezbędne wyposażenie Ośrodka.

Pragnę w imieniu Parafii Ewangelicko-Augsburskiej Św. Trójcy w Warszawie podziękować wszystkim ludziom dobrej woli, którzy poprzez działania, czy to w ramach Społecznego Komitetu Budowy, Komisji Przetargowej, Biura Rozbudowy oraz Komisji Budowy, czy też poza tymi strukturami, przyczynili się do rozpoczęcia i zakończenia pierwszego etapu rozbudowy Szczególne podziękowania kieruję pod adresem Fundacji Współpracy Polsko-Niemieckiej za tak znaczące finansowanie projektu. Jesteśmy wdzięczni za okazaną pomoc Władzom naszego Kościoła, Diakonii Kościoła oraz Diecezji Warszawskiej. Dziękujemy Kościołowi Krajowemu Westfalii oraz Dziełu Diakonii Bremeńskiej za wsparcie i pomoc. Wszystkim wykonawcom prac budowlanych i instalatorskich dziękuję za solidną i rzetelną pracę. Wyrażam wdzięczność wszystkim życzliwym osobom i instytucjom, dzięki którym możemy przeżywać radość poświęcenia nowego budynku w dniu 17 lutego 2002 roku. Przede wszystkim dziękuję łaskawemu Bogu za siły i wytrwałość w pokonywaniu trudności i konsekwentne zmierzanie do celu okazywane wszystkim osobom zaangażowanym w proces budowy.

Ewangelicki Ośrodek Diakonii "Tabita", który od dwóch lat jest niepublicznym zakładem opieki zdrowotnej, w wyniku oddania do użytkowania cz. "B" nowego budynku pensjonariuszy, będzie mógł zaoferować 80 miejsc zarówno w nowym, jak i w dotychczasowym budynku "Tabity". W jeszcze większym zakresie Ośrodek będzie udzielał stacjonarnych świadczeń opiekuńczych, rehabilitacyjnych i zdrowotnych.

Pokładamy nadzieję w Bogu, że ten rok pozwoli nam zakończyć ostatecznie proces rozbudowy, a tym samym w jeszcze większym zakresie realizować ewangeliczne zadanie służby wobec każdego człowieka.

ks. Sławomir Sikora
Przewodniczący Komitetu ds. budowy
E.O.D. "Tabita"