Przed wojną Koszalin był w 98 procentach ewangelicki. Tu spotykali się członkowie tzw. Kościoła Wyznającego z późniejszym męczennikiem Kościoła Ewangelickiego ks. dr Dietrichem Bonhoefferem. Jednym z nich był ewangelicki proboszcz kościoła mariackiego ks. superintendent Friedrich Onnasch, który wraz z synem Fritzem zostali wiosną 1945 r. przez żołnierzy Armii Czerwonej zastrzeleni i pochowani gdzieś koło garaży przy ul. Matejski 3. Obecnie trwa dochodzenie sądowe. Koszalin pragnie uczcić po 57 latach pamięć wielkich ludzi Koszalina.

Po II wojnie światowej Kościół nasz stracił dosłownie wszystko. Zorganizowane przez Kościół Luterański w Polsce duszpasterstwo polskie i niemieckie dla ludności autochtonicznej nie posiadały żadnego miejsca kultu. Nabożeństwa odbywały się w wypożyczanych świątyniach zielonoświątkowców, baptystów i metodystów.

Jesienią 1998 r. Konsystorz erygował w Koszalinie wspólną, jedną parafię dla ludności ewangelickiej posługującej się językiem polskim i niemieckim. Duszpasterzem został praktykant z Mikołowa ks. Janusz Staszczak, który trzy miesiące później, dnia 1 lutego 1998 r. został w Tychach ordynowany i wtedy mógł w pełni zaspakajać duchowe potrzeby Parafii w Koszalinie. On to wraz z miejscowym biskupem diecezjalnym ks. bp Michałem Warczyńskim i Biskupem Kościoła ks. bp Janem Szarkiem czynili starania o godne miejsce dla ewangelickiego kultu. Takim godnym miejscem okazała się była staroluterańska zabytkowa kaplica z roku 1383 r. św. Gertrudy koło Bałtyckiego Teatru Dramatycznego przy ul. Połczyńskiej.

W dniu 5 maja 1999 r. ks. bp dr Jan Szarek poświęcił ją na kościół ewangelicki św. Gertrudy. Posiada ona około 70 miejsc. Parafia otrzymała także liczący około 1000 m2 obok kaplicy plac, na którym wznoszona jest zgodnie z potrzebami parafii budowla Centrum Ewangelickiego w Koszalinie wg projektu prof. dr inż. Lechosława Czernika ze Szczecina, członka Synodu Kościoła Diecezji Wrocławskiej.

Uroczystość poświęcenia kamienia węgielnego rozpoczęła się o godzinie 9.00 w kościele św. Gertrudy od nabożeństwa z Sakramentem Ołtarza. Liturgię wstępną odprawili: ks. Jan Gross, prezes Synodu Kościoła, w asyście ks. Marcina Markuzela, nowego proboszcza w Węgrowie i miejscowego proboszcza ks. Janusza Staszczaka. Kazanie wygłosił ks. bp Michał Warczyński, który wspomniał nie tylko wspaniałą ale i smutną przeszłość Koszalina i nawoływał do trwania w Jezusie Chrystusie. Spowiedź odprawił ks. prezes Jan Gross, który wraz z Biskupem Kościoła - ks. bp Januszem Jaguckim i biskupem diecezjalnym odprawili liturgię Sakramentu Ołtarza. W czasie nabożeństwa pięknie śpiewał miejscowy chór parafialny.

Po nabożeństwie o godzinie 10.15 rozpoczęła się na placu budowy uroczystość poświęcenia kamienia węgielnego. Ks. bp Janusz Jagucki w przygotowanej niszy złożył pod odczytaniu i podpisaniu akt erekcyjny wraz z kamieniem przywiezionym z góry Synaj, oraz monetami i aktualnymi czasopismami kościelnymi i świeckimi. W uroczystości brała udział liczna grupa Niemców, którzy przybyli na uroczystość z różnych miejscowości, zazwyczaj byli to byli mieszkańcy Koszalina i okolicy. Grupie tej przewodniczyła pani dr Schoeller z Hannoweru, która jest szefem stowarzyszenia Pomorzan, zamieszkujących w Niemczech. Wśród gości byli także księża niemieccy, z których dwaj brali udział oficjalnie w nabożeństwie. Po uroczystości poświęcenia odbyło się o godzinie 11.00 w sali pobliskiego teatru nabożeństwo z Sakramentem Ołtarza dla niemieckich turystów, z których kilkanaście osób obchodziło jubileusze konfirmacji. Nabożeństwu przewodniczył ks. Janusz Staszczak, a kazanie w języku niemieckim wygłosił ks. bp Janusz Jagucki. Biskup Kościoła podziękował serdecznie ks. Januszowi Staszczakowi i wszystkim, którzy do tego dzieła przyłożyli nie tylko ręce, pieniądze, ale i serce. Uroczystości konfirmacyjnej uroczystości jubileuszowej przewodniczyli dwaj księża niemieccy, a liturgii Sakramentu Ołtarza przewodniczył Biskup Kościoła wraz z miejscowym proboszczem.

Po nabożeństwie w czasie obiadu przemawiali: ks. prezes Jan Gross, który mówił, że skończyła się już tułaczka zboru koszalińskiego, że nie jest ten zbór przez uzyskanie kościoła św. Gertrudy bezdomny, a przez wybudowanie nowego Centrum Ewangelickiego znajdzie w nim miejsce nie tylko zbór koszaliński, ale wszyscy współwyznawcy, którzy znajdą się w Koszalinie lub w okolicy. Przekazał on także pozdrowienia i życzenia od Prezesa Bratniej Pomocy im. Gustawa Adolfa ks. radcy Jana Badury. Ks. bp Janusz Jagucki wyraził radość z tego wszystkiego co mógł zobaczyć na własne oczy w Koszalinie i życzył w imieniu całego Kościoła całej diasporze koszalińskiej wiele Bożego błogosławieństwa w tym niezwykłym przedsięwzięciu. Również przedstawiciel Pomorzan z Niemiec wszystkich serdecznie pozdrowił i zapewnił o pomocy dla tych, którzy przez wojnę i jej następstwa stali się bezdomni. Pan Kurator Długosz serdecznie podziękował zebranym za udział w uroczystości i prosił o pamięć dla całej diaspory koszalińskiej.