|
[Kościół Ewangelicki obchodzi Niedzielę Wieczności]
W ostatnią niedzielę Roku Kościelnego (23. listopada), poprzedzającą Adwent
wierni Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego obchodzą Niedzielę Wieczności, podczas
której tradycyjnie wspomina się tych, których Pan Życia i Śmierci odwołał z
doczesności do wieczności. Dzień ten jest też chwilą namysłu nad czasem i
zwiastowanym przez Chrystusa Królestwie Bożym.
W liturgii Niedzieli Wieczności rozważana jest
tajemnica życia i śmierci – czytane są fragmenty Pisma
Świętego, kierujące uwagę wiernych na problematykę Sądu Ostatecznego oraz
Zmartwychwstania. Śpiewane są pieśni, przypominające o przejściowym charakterze
ziemskiego pielgrzymowania. Nabożeństwa niedzielne oraz pełne zadumy i wspomnień
modlitwy nad grobami bliskich są w swej wymowie teologicznej w sposób szczególny
umiejscowione pod krzyżem Jezusa Chrystusa, wskazującym na radość Odkupienia.
Niedziela Wieczności, będąca ostatnią niedzielę liturgicznego rytmu, przypomina
równocześnie o przemijalności ludzkiego życia („Człowiek narodzony z niewiasty
żyje krótko i jest pełen niepokoju. Wyrasta jak kwiat i więdnie; ucieka jak cień
i nie ostaje się” Hiob 14,1-2) oraz o nieustannej gotowości na paruzję, czyli
ponowne przyjście Jezusa Chrystusa w chwale. Oczekiwanie to wyraża nie tylko
hasło biblijne Niedzieli Wieczności wyjęte z Jezusowej przypowieści z Ewangelii
Łukasza 12,35: „Niechaj biodra wasze będą przepasane i świece zapalone”, lecz
także każde nabożeństwo spowiednio-komunijne, podczas którego zbór po
zakończonej Eucharystii śpiewa w tradycji pierwszych chrześcijan: „Przyjdź,
Panie Jezu.”
Niedziela Wieczności otwiera liturgiczne bramy do ponownego wkroczenia w krąg
tajemnicy Boga objawionego i nieustannie przychodzącego poprzez Ducha Świętego w
Jezusie Chrystusie.
Dariusz Bruncz
red. nacz.
www.magazyn.kosciol.pl
(c) 2003 - Kościół Ewangelicko-Augsburski w
RP -
internet@luteranie.pl
|
