[Duch Święty]
Poznanie Boga w wierze następuje wskutek działania Ducha Świętego. Bóg
sam umożliwia takie poznanie. Wynika to z następujących słów Nowego
Testamentu: "Albowiem nam objawił to Bóg przez Ducha; gdyż Duch bada
wszystko, nawet głębokości Boże" (1 Kor. 2, 10).
Również do poznania w wierze Jezusa Chrystusa, jako naszego Pana,
dochodzimy dzięki działaniu Ducha Świętego. On to czyni nam jasnym, że
Jezus jest Zbawicielem i Panem. Słowo Boże wyraźnie stwierdza: "Nikt,
przemawiając w Duchu Bożym, nie powie: Niech Jezus będzie przeklęty! I
nikt nie może rzec: Jezus jest Panem, chyba tylko w Duchu Świętym"
(1 Kor. 12, 3). Podobnie mówi apostoł Jan; "Po tym poznawajcie Ducha
Bożego: Wszelki duch, który wyznaje, że Jezus Chrystus przyszedł w
ciele, z Boga jest" (1 Jan 4, 2).
Duch Święty ujawnia też grzech, przekonywa nas, co jest grzechem i
pokazuje jego okropność ("A On, gdy przyjdzie, przekona świat o
grzechu" - Jan 16, 8). Gdzie nie ma Ducha Świętego, tam człowiek
nie zdaje sobie sprawy z istoty grzechu i z jego obrzydliwości.
Zadaniem Ducha Świętego jest z drugiej strony wprowadzenie w prawdę
wierzących w Jezusa ("Gdy przyjdzie On, Duch prawdy, wyprowadzi was we
wszelką prawdę" - Jan 16, 13). Pod wpływem działania Ducha Świętego
staje się jasne Słowo Boże, Boże obietnice, ważne są Boże
przestrogi i nadzieje.
Wskutek działania Ducha Świętego następuje powołanie chrześcijanina
(Dz. Ap. 13, 2), a także odrodzenie i odnowienie naszej wewnętrznej
istoty (Tyt. 3, 5). Duch Święty pragnie towarzyszyć chrześcijaninowi w
życiu i prowadzić go ("Bo ci, których Duch Boży prowadzi, są dziećmi
Bożymi" -- Rzym. 8, 14).
Dzięki wierze w Chrystusa jako naszego Zbawiciela i Pana, jesteśmy na
nowo powołani do społeczności z Bogiem, odzyskujemy utraconą przez
grzech godność dzieci Bożych i Duch Święty ma wpływ na naszą wolę,
uczucia i myśli. To ma na myśli apostoł Paweł, gdy mówi w Liście do
Galacjan: "A ponieważ jesteście synami, przeto Bóg zesłał Ducha
Syna swego do serc waszych, wołającego: Abba, Ojcze!" (Gal. 4, 6).
W ten sposób chrześcijanie odzyskują znów podobieństwo Boże; obraz
Boży nie jest wprawdzie w nich czysty, ciągle bowiem mąci go grzech,
lecz Duch Święty dochodzi do głosu i ślady Jego działania są w życiu
coraz wyraźniejsze. Stan taki charakteryzuje apostoł Paweł w ten sposób:
"Podobnie i Duch wspiera nas w niemocy naszej... Bóg współdziała
we wszystkim ku dobremu z tymi, którzy Boga miłują... bo tych, których
przedtem znał, przeznaczył właśnie, aby się stali podobni do obrazu
Syna jego" (Rzym. 8, 26-29).
W ten sposób chrześcijanie stają się błogosławieństwem świata,
jego solą i światłem, są pożytecznym czynnikiem na różnych
odcinkach życia społecznego. Pod wpływem bowiem Ducha Świętego
utwierdzamy się w wierze i rodzi się w nas nowe, chrześcijańskie życie.
Działanie Ducha Świętego bywa często i wśród chrześcijan
niezrozumiane i niedoceniane. Nikt jednak nie może być prawdziwym chrześcijaninem
bez rzeczywistego udziału Ducha Świętego w jego życiu. Gdzie brak jest
wpływu Ducha Świętego, może człowiek wiedzieć o chrześcijaństwie,
uczyć się o nim, znać doktrynę, lecz nie może być chrześcijaninem.
Nie może bowiem w tych warunkach dojść do zastosowania nauki w
praktyce. To Duch Święty na podstawie dzieła Jezusa Chrystusa realizuje
chrześcijaństwo w naszym osobistym życiu oraz w życiu chrześcijańskiej
społeczności. Jest on "Bogiem w nas", autorem nowej chrześcijańskiej
formy życia.
On obdarza nas darami, które mają tak wielkie praktyczne znaczenie. On
czyni nas zdolnymi do służby dla drugich, daje umiejętność
braterskiego napominania w taki sposób, że będzie to z wdzięcznością
przyjęte, zdolność nauczania, szczerego obdarowywania
innych. On daje gorliwość w wykonywaniu przyjętych obowiązków i
pozwala okazywać miłosierdzie nie z przymusu, lecz z radością. On
wyposaża serca w szczerą, braterską, szanującą bliźniego miłość
(Rzym. 12).
Żyjąc w Duchu Świętym, przynosi chrześcijanin owoce wiary, pożyteczne
we współżyciu z ludźmi, jak: miłość, radość, pokój, cierpliwość,
uprzejmość, dobroć, łagodność, wstrzemięźliwość (Gal. 5, 22-23).
Wnosząc je do życia nadają mu chrześcijanie swoisty ton, nasycają właściwą
atmosferą, zabarwiają tak potrzebnym, miłym światłem.
Dziełem Ducha Świętego jest społeczność wierzących, jedność
ducha, braterstwo. Słowo apostolskie mówi: "Z wszelką pokorą i łagodnością,
z cierpliwością, znosząc jedni drugich w miłości, starając się
zachować jedność Ducha w spójni pokoju: Jedno ciało
i jeden Duch, jak też powołani jesteście do jednej nadziei, która należy
do powołania waszego" (Efez. 4, 2-4).
Prawdziwa wewnętrzna jedność Kościoła jest możliwa tam, gdzie działa
Duch Święty. Wyraża to apostoł Paweł w obrazie ciała: "Tak my,
wszyscy jesteśmy jednym ciałem w Chrystusie, a z osobna jesteśmy członkami
jedni drugich" (Rzym. 12,5). Ekumeniczne współżycie chrześcijan
możliwe jest jedynie w atmosferze Ducha Świętego.
Jak działa Duch Święty? Według nauki Kościoła
Ewangelicko-Augsburskiego, Duch Święty działa przez Słowo Boże. Takie
jest stanowisko biblijne. Jezus powiedział: "Duch to jest, który ożywia.
Ciało nic nie pomaga. Słowa, które powiedziałem do was, są duchem i
żywotem" (Jan 6, 63). Apostoł Piotr mówi, że odrodzenie, które
jest dziełem Ducha Świętego, następuje przez Słowo Boże (1 Piotr 1,
23). Również św. Jakub głosi, że chrześcijanie są odrodzeni przez słowo
prawdy (Jak. 1,18).
ks. dr Tadeusz Wojak
e-mail: internet@luteranie.pl (c) 2001-2002 Konsystorz Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w RP