[Luteranizm w dialogu - prof. dr hab. Karol Karski]

Luteranie - adwentyści

Jest to najmłodszy spośród wszystkich dialogów podjętych przez Światową Federację Luterańska. Dla Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego, który dotychczas nie angażował się oficjalnie w dążenia ekumeniczne, jest to pierwsza próba podjęcia dwustronnego dialogu teologicznego. Chodzi w nim o lepsze wzajemne zrozumienie, przezwyciężenie stereotypowych wyobrażeń o sobie, przedstawienie podstawowych zasad wiary oraz dokładne ustalenie rzeczywistych i rzekomych punktów spornych [42].

Pierwsza konsultacja, która odbyła się w 1994 r., miała przede wszystkim charakter sondażowy. Ogółem odbyły się cztery spotkania. Podjęto następujące tematy: nauka o usprawiedliwieniu, wzajemna relacja między Zakonem i Ewangelią, wybrane zagadnienie eklezjologiczne i eschatologiczne. Podczas ostatniego posiedzenia w Cartigny k. Genewy (10-16 maja 1998) przedstawiono raport końcowy, w którym luteranie zobowiązują się, że nie będą traktować więcej adwentystów jako sekty. Adwentyści mają być przez nich uznani za wolny Kościół i światową wspólnotę chrześcijańską. Przedstawiciele obu stron wzięli na siebie zobowiązanie, iż w publicznym nauczaniu będą wypowiadać się wzajemnie o sobie zgodnie z prawdą i bez polemiki [43].

Jako ewentualne obszary przyszłej współpracy raport końcowy wymienia działanie na rzecz łagodzenia ludzkiego cierpienia, zaangażowanie w obronę wolności religijnej, organizowanie wspólnych modlitw i współpracę w towarzystwach biblijnych [44].

[42] Vom Weltbund zur Gemeinschaft..,. s. 241.

[43] LWI 1998 nr 10.

[44] Tamże.