english version
Hasła biblijne na dzisiaj Ukryj hasła biblijne

Dziękczynne Święto Żniw

Materiały liturgiczno-homiletyczne

Rok kościelny   w życiu ewangelika 

 

 

 

 

    

Kazanie na Dziękczynne Święto Żniw - 1 października 2006 r.

  

7. Że podzielisz twój chleb z głodnym i biednych bezdomnych przyjmiesz do domu, gdy zobaczysz nagiego, przyodziejesz go, a od swojego współbrata się nie odwrócisz. 8. Wtedy twoje światło wzejdzie jak zorza poranna i twoje uzdrowienie rychło nastąpi; twoja sprawiedliwość pójdzie przed tobą, a chwała Pańska będzie twoją tylną strażą. 9. Gdy potem będziesz wołał, Pan cię wysłucha, a gdy będziesz krzyczał o pomoc, odpowie: Oto jestem! Gdy usuniesz spośród siebie jarzmo, szydercze pokazywanie palcem i bezecne mówienie, 10. Gdy głodnemu podasz swój chleb i zaspokoisz pragnienie strapionego, wtedy twoje światło wzejdzie w ciemności, a twój zmierzch będzie jak południe, 11. I Pan będzie ciebie stale prowadził i nasyci twoją duszę nawet na pustkowiach, i sprawi, że twoje członki odzyskają swoją siłę, i będziesz jak ogród nawodniony i jak źródło, którego wody nie wysychają. 12. Twoi ludzie odbudują prastare gruzy, podźwigniesz fundamenty poprzednich pokoleń i nazwą cię naprawiaczem wyłomów, odnowicielem, aby w nich można było mieszkać.

 

Księga proroka Izajasza 58,7-12

   
bp Paweł AnweilerTradycyjnie w pierwszą niedzielę po święcie archanioła Michała (29.09) czyli zazwyczaj na początku października obchodzimy dziękczynne święto żniw. Przynosimy do naszych kościołów dary, w różny sposób układamy je na ołtarzu czy wokół ołtarza, aby pokazać wielkie bogactwo łaski naszego Boga. Nawet wtedy, gdy uznajemy rok za mało urodzajny, gdy dosięgają nas skutki niesprzyjającej pogody – to mimo wszystko każdego roku widzimy za jak wiele zawsze mamy dziękować.

   
Widzimy bowiem ile mimo wszystko, mimo własnej pracy czy własnych oczekiwań dostajemy od Boga. Dostajemy zawsze tyle, by móc się z innymi podzielić.
Stąd też, a przede wszystkim z pouczenia Bożego Słowa biorą się wszystkie akcje pomocy w Kościele.

  
W dzisiejsze święto zbieramy ofiarę na potrzeby naszych domów opieki. Chcemy także jednak widzieć i innych, którzy pozostają w swoich mieszkaniach, w piwnicach i potrzebują różnorakiego naszego wsparcia, stąd akcja – kromka chleba dla bliźniego, wigilijna świeca, prezent pod choinkę, skarbonka diakonijna, jak również doraźne ofiary celem pomocy poszkodowanym przez takie czy inne działania atmosferyczne.
 

„... podzielisz swój chleb z głodnym” - poucza Izajasz. To jest słowo o bardzo szerokim znaczeniu. Chodzi tutaj nie tylko o tego, który przyjdzie do mnie, zapuka do moich drzwi i powie, że jest głodnym, by dostać kawałek chleba. Chodzi tutaj oczywiście i o to, ale także chodzi tutaj o to, aby widzieć bardzo szeroko i daleko. Chodzi też o to, by umieć dać znak swojej myśli o drugim człowieku. Dać więc cząstkę siebie. Dać coś, co wcale nie musi wiele kosztować, ale będzie gestem pamięci – nie możesz przyjść – pamiętaj, że myślimy o tobie.

 

    

W tym roku postawiliśmy wobec naszych oczu karmnik dla ptaków, wszystko dla uświadomienia sobie tego, jak wiele różnych ptaków przylatuje zimą, gdy do karmnika sypiemy ziarno, czy chlebowe okruchy. Przychodzą ptaki o różnej wielkości jak i różnych kolorach. To daje nam również poznać jak wielka i różnorodna jest rzesza tych, którzy potrzebują, byśmy umieli podzielić swój chleb – jak wzywa Izajasz.
 

Chciejmy więc dzisiaj widzieć także i tych, którzy są daleko od nas. Widzieć głodujących i cierpiących przemoc w Afryce. Ktoś powie, że nic nie można dla nich zrobić. A jedna możemy – możemy o nich się modlić.

 

  

Wczoraj jedna z dziewcząt pomagająca przygotować to, co widzimy przed ołtarzem w naszym kościele - sypała do karmnika ziarno. Na jednej półce pośród ziarna wyrysowała palcem krzyż. Wtedy powstała myśl, aby na zejściu się poszczególnych belek tego krzyża postawić inny krzyż. Krzyż zrobiony z łuski pocisku karabinowego. Pochodzi on z afrykańskiego Sierra Leone, gdzie w 2002 zakończyla się oficjalnie wojna domowa.

   
Do wojny tej były porywane dzieci (chłopcy i dziewczęta) między 6 a 14 rokiem życia. By się nie bały – były narkotyzowane. W 2000 roku Światowa Federacja Luterańska przystąpiła do akcji pomocy tym dzieciom, jak również dorosłym mieszkańcom. Dzieci uczyły się czytać i pisać, a krzyże zrobione z łusek pocisków różnego kalibru mają uczyć pokoju i miłości płynącej od Boga, ale także mającej płynąć od zasobnej materialnie Europy czy innych części świata.
 

„... nie odwrócisz się od swojego współbrata” - woła Izajasz.

   
Niech dzisiejsze święto uczy nas wszystkich szerokiego widzenia i głębokiej modlitwy.
 

Gdy potem będziesz wołał, Pan cię wysłucha, a gdy będziesz krzyczał o pomoc, odpowie: Oto jestem! ...” (Izajasz 58,9) – to słowa wielkiej obietnicy. Amen. 
   
bp Paweł Anweiler, Biskup Diecezji Cieszyńskiej, Proboszcz Parafii Ewangelicko-Augsburskiej "Zbawiciela" w Bielsku Białej