english version
Hasła biblijne na dzisiaj Ukryj hasła biblijne

Rok kościelny w życiu ewangelika - czerwiec 2006

Hasło miesiąca: Chrystus wyzwolił nas, abyśmy w tej wolności żyli. Stójcie więc niezachwianie i nie poddawajcie się znowu pod jarzmo niewoli (Ga 5,1)
      
4. czerwca (niedziela) – I. DZIEŃ ŚWIĄT ZESLANIA DUCHA ŚWIĘTEGO [ŚE 964 – 53] 
Całe chrześcijaństwo na ziemi, jak nazywał ks. dr Marcin Luter, cały, powszechny i apostolski Kościół Jezusa Chrystusa wspomina dzisiaj wielkie wydarzenie, które dało początek Kościołowi – Zesłanie Ducha Świętego. Jest to jedno z trzech tzw. wielkich świąt chrześcijańskich (Boże Narodzenie, Wielkanoc, Zesłanie Ducha Świętego). W te święta w naszym Kościele nawet gdy nie sprawowana jest Eucharystia, Sakrament Ołtarza, to jednak składamy naszą wiarę słowami nicejsko – konstantynopolitańskiego wyznania wiary [ŚE 981], które pochodzi z IV i V wieku po Chrystusie. Są tam zawarte ważne słowa dla chrześcijaństwa traktujące o Duchu Świętym: „Wierzę w Ducha Świętego, Pana i Ożywiciela, który od Ojca [i Syna] pochodzi, który z Ojcem i Synem wspólnie odbiera uwielbienie i chwałę, który mówił przez proroków.” Kolorem liturgicznym (ołtarz, ambona, chrzcielnica, stuła, w krajach skandynawskich ornat, także czerwone kwiaty na ołtarzu) jest kolor czerwony oznaczający Ducha Świętego, ogień, krew, męczeństwo. A w dzisiejszym tekście kazalnym (IV) Apostoł Paweł mówi o dwóch duchach: duch tego świata i Duch Boży. Duch tego świata jest duchem zła, nienawiści, złości, przewrotności, to duch odwetu i niezgody. Po tych cechach go rozpoznajemy. Duch Boży to Duch Chrystusa, Duch miłości i przebaczenia, to Duch pokoju i pojednania. Ten Duch Boży objawia się w darach i widoczny jest w owocach Ducha Świetego. Dlatego w najnowszej modlitwie konfirmacyjnej w nowej naszej Agendzie prosimy: „A że bez Ciebie nic uczynić nie możemy, dlatego prosimy Cię dla nich o dary Twego Ducha Świętego, Ducha Pocieszyciela i Orędownika: Ducha mądrości i rozumu, Ducha prawdy i męstwa, Ducha umiejętności i pobożności oraz Ducha Twojej bojaźni”.
  
5. czerwca (poniedziałek) – II. DZIEŃ ŚWIĄT ZESLANIA DUCHA ŚWIĘTEGO [ŚE 964 – 54]
W wielu krajach całego świata obchodzi się, podobnie jak to u nas było przed zaprowadzeniem ustroju komunistycznego, także podobnie jak w Boże Narodzenie i w Wielkanoc, także drugiego dnia Świąt Zesłania Ducha Świętego. W naszych kościołach i kaplicach rano lub wieczorem odprawiane są nadal nabożeństwa. Niestety, wielu ludzi młodych i starszych już o tym drugim święcie zapomniało. A jednak jest to ważne święto. Apostoł Paweł w liście do Efezjan przypomina nam dzisiaj, że Jezus Chrystus przez Ducha Świętego nie tylko założył Swój Kościół na ziemi, ale też w nim ustanowił w nim pewne urzędy, posługiwanie kościelne, jak: apostołowie, prorocy, ewangeliści, pasterze i nauczyciele. Na początku było wiele urzędów, ale ostały się trzy najważniejsze: „episkopi” – biskupi, „presbyteroi” – starsi, prezbiterzy (księża) i „diakonoi” – diakoni. Pierwsze dwa urzędy maja zajmować się zwiastowaniem Słowa Bożego, sprawowaniem i udzielaniem Sakramentów Świętych i modlitwą, przy czym biskupi mają „dozorować”, aby w Kościele „Słowo Boże było czysto i wiernie nauczanie, a Sakramenty Święte udzielane zgodnie z ustanowieniem Jezusa Chrystusa.” Od samego początku urząd diakona jest urzędem pomocniczym w stosunku do pierwszych dwóch służb. Diakoni przede wszystkim zajmowali się pracą charytatywną, ale także modlitwą, ewangelizacją i wszelką pomocą biskupom i prezbiterom, a więc wraz z nimi, udzielaniem przez biskupów i prezbiterów sprawowanych sakramentów świętych. Tak pozostało po dzień dzisiejszy.
Wszystkie te urzędy mają służyć jedności Kościoła, budowaniu Kościoła i jego wzrostowi.
   
11. czerwca (niedziela) ŚWIĘTO TRÓJCY ŚWIĘTEJ [ŚE 964 - 55].
Święto Trójcy Świętej obchodzone jest zawsze w pierwsza niedzielę po Zesłaniu Ducha Świętego i stoi na granicy dwóch części roku kościelnego: części świątecznej i bezświątecznej, albo Półrocza Pana i Półrocza Kościoła. Nauka o Bogu w Trójcy Świętej Jedynym, a zarazem oddawana Mu cześć ujęta jest najlepiej w trzecim starokościelnym wyznaniu wiary, które wchodzi do Ksiąg Wyznaniowych Kościoła Luterańskiego (Księga Konkordii – Księga Zgody). Jest to atanazjańskie wyznanie wiary zwane niekiedy od pierwszych jego słów łacińskich „Quicumque”, tzn. „Ktokolwiek” [ŚE 982]. Ten symbol wiary powstał w drugiej połowie V wieku na terenie Galii. Od VII do XVII wieku przypisywano autorstwo tego wyznania wiary patriarsze aleksandryjskiemu, Atanazemu (ok. 295-373), gorącemu obrońcy dogmatu o Trójcy Świętej. To wyznanie wiary aż do roku 1955, zgodnie z Agendą warszawską z r. 1889 (str. 15-17), niektórzy nasi księża zmawiali właśnie w Święto Trójcy Świętej), a na zakończenie nabożeństwa śpiewano 3 zwrotkę pieśni nr 593: „Niech będzie chwała cześć i Ojcu i Synowi, i hołd równemu Im Świętemu też Duchowi...”
Dla luteranizmu to święto jest tak ważne, że od niego liczy się w drugiej połowie roku kościelnego następnych 24 niedziel po Trójcy Świętej.
Święto to powszechnie zaczęto obchodzić w całym zachodnim Kościele dopiero od roku 1334.
W dzisiejszym tekście kazalnym na początku uwielbiony jest „Bóg i Ojciec Pana naszego Jezusa Chrystusa”, a na końcu tego tekstu jest powiedziane, że zostaliśmy „zapieczętowani obiecanym Duchem Świętym.”
  
15. czerwca (czwartek): UROCZYSTOŚĆ BRATNIEJ POMOCY IMIENIA KRÓLA GUSTAWA ADOLFA [SE 964 – 108]:
Od wielu lat Kościół Ewangelicki w Austrii, a tym samym i na Śląsku Cieszyńskim, a po II wojnie światowej w całej Polsce, obchodzi uroczystość Bratniej Pomocy imienia króla Gustawa Adolfa. Szwedzki król Gustaw Adolf pośpieszył z pomocą w wojnie z obozem katolickim wywalczając wolność religijną stronie ewangelickiej, choć sam zginął w bitwie pod Lutzen koło Lipska w dniu 16 września 1632 r. W dwusetną rocznicę tej straszliwej bitwy postanowiono na miejscu bitwy ufundować królowi pomnik. Nazbierano tyle pieniędzy, że jeszcze pewna gotówka pozostała. Wtedy to lipski superintendent ks. prof. Grossman podjął testament króla Gustawa Adolfa, aby pomóc tymi pieniędzmi diasporze ewangelickiej. W ten sposób powstała Fundacja pod nazwą Związek Gustawa Adolfa, który obecnie w Lipsku funkcjonuje pod nazwą Dzieła Gustawa Adolfa (Gustav-Adolf-Werk), a w Polsce – Bratnia Pomoc imienia Gustawa Adolfa. Dzisiaj odbędzie się w Wiśle Walny Zjazd oraz uroczyste nabożeństwo dziękczynne, w czasie którego kazanie wygłosi Biskup bratniego Kościoła Ewangelicko – Reformowanego w Polsce, ks. biskup Marek Izdebski.
Ofiary złożone na ten szlachetny cel corocznie w okresie pomiędzy Wielkanocą a Zesłaniem Ducha Świętego pomogły niejednej parafii w utrzymaniu budowli sakralnych, otarły niejedną łzę, przyniosły otuchę w niejednym zmartwieniu.
Dlatego dziękujemy dzisiaj Bogu za Dzieło Bratniej Pomocy imienia szwedzkiego króla Gustawa Adolfa i za tych, którzy otworzyli swoje serca i ręce aby pomóc innym w ich trudnej sytuacji parafialnej.


(c.d.n.)