80 lat od pierwszego polskiego nabożeństwa w Wałbrzychu
Uroczystości parafialne.
We wtorek, 23 czerwca 2026, w kościele Zbawiciela w Wałbrzychu upamiętniono 80. rocznicę pierwszego luterańskiego nabożeństwa w języku polskim, które odbyło się dokładnie 23 czerwca 1946 roku i dało początek polskiej parafii w Wałbrzychu.
W jubileuszowym nabożeństwie wzięło udział blisko 100 osób – parafian, gości, przedstawicieli władz, duchownych oraz potomków tych, którzy osiemdziesiąt lat temu tworzyli pierwszą polską wspólnotę ewangelicką w powojennym Wałbrzychu. Była to uroczystość pełna wdzięczności, wzruszenia i pamięci. Kazanie podczas nabożeństwa wygłosił bp Jerzy Samiec, zwierzchnik Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w Polsce. W swoim słowie zwrócił uwagę na to, jak trudny był czas narodzin polskiej parafii na Dolnym Śląsku. Przypomniał, że pierwszym powojennym latom towarzyszyły napięcia, niepewność jutra, lęk i konieczność odnalezienia się w nowej rzeczywistości. W tym kontekście podkreślił szczególne znaczenie dążenia do pokoju – pokoju budowanego pomiędzy ludźmi, narodami i wspólnotami, ale także pokoju, który rodzi się z wiary i zaufania Bogu.
Ważnym momentem uroczystości było poświęcenie przez bp. Jerzego Samca, bp. Marcina Orawskiego i bp seniora Waldemara Pytla tablicy upamiętniającej pierwsze polskie nabożeństwo ewangelickie w Wałbrzychu oraz ludzi, którzy po II wojnie światowej tworzyli tutaj polską parafię ewangelicką. Tablica stała się widzialnym znakiem pamięci o pionierach tej wspólnoty i wyrazem wdzięczności wobec tych, którzy w trudnych powojennych warunkach budowali życie parafialne od podstaw.
Podczas uroczystości byli obecni członkowie rodzin tych, którzy tworzyli początki polskiej parafii ewangelickiej w Wałbrzychu w tym m.in. potomkowie ks. Karola Jadwiszczoka, który odprawił pierwsze polskie nabożeństwo, członkowie rodzin pierwszej rady parafialnej, a także bliscy tych, którzy uczestniczyli w nabożeństwie 23 czerwca 1946 roku.
Uroczystości były wyrazem wdzięczności za tych, którzy po wojnie, wśród wielu trudności i niepewności, budowali życie parafialne od podstaw – za duchownych, świeckich, pierwszą radę parafialną, rodziny przybyłe do Wałbrzycha z różnych stron Polski, a także za wszystkich, którzy troszczyli się o to, aby Kościół Zbawiciela pozostał miejscem modlitwy, wiary i polskiego życia ewangelickiego.
źródło: fanpage Parafii Ewangelicko-Augsburskiej w Wałbrzychu
