Pożegnanie śp. bp. Pawła Anweilera
Nabożeństwo pogrzebowe odbyło się w Bielsku-Białej.
W piątek 13 listopada 2026 roku w kościele Zbawiciela w Bielsku-Białej odbyło się nabożeństwo pogrzebowe, podczas którego pożegnano śp. bp. Pawła Anweilera, w latach 1991–2016 biskupa Diecezji Cieszyńskiej, a zarazem proboszcza parafii w Bielsku.
Uroczystość rozpoczęły dzwony i procesjonalne wejście do kościoła. Po preludium Ewangelicki Chór Kościelny z Cieszyna pod dyrekcją dk. Joanny Sikory wykonał pieśń „Do widzenia w onym lepszym kraju”. W przemówieniu inaugurującym uroczystość pogrzebową następca bp. Anweilera na stanowisku Biskupa Diecezji Cieszyńskiej, bp Adrian Korczago, przybliżył sylwetkę zmarłego, a także w ciepłych i pełnych emocji słowach opowiedział o jego postawie wobec zbliżającego się kresu ziemskiej drogi i podzielił się wspomnieniami z ostatniego spotkania z biskupem Anweilerem. Mimo świadomości nadchodzącego odejścia biskup zachowywał spokój i wdzięczność wobec Boga. Niepokój budziła w nim jedynie troska o najbliższych, a szczególnie o żonę, którą miał pozostawić. Bp Korczago wspomniał także o tekstach autorstwa biskupa-poety, które pragnął wydać. W związku z tym ofiara zebrana podczas nabożeństwa, jak i dary zamiast kwiatów, zostały przeznaczone na sfinalizowanie ostatniej woli Zmarłego.
Liturgię wstępną poprowadzili ks. Krzysztof Cienciała, ks. radca Waldemar Szajthauer oraz bp prof. Marcin Hintz. W introicie zabrzmiały słowa o Dobrym Pasterzu oraz o słudze dobrym i wiernym. Zgromadzeni zaśpiewali m.in. pieśń „Przez dobrą moc”, co było życzeniem bp P. Anweilera.
Kazanie wygłosił ks. radca Marek Twardzik, który rozpoczął je od wspomnień ukazujących prawdziwe ciepło i serdeczność bp. Anweilera – cechy często skrywane za maską powagi i profesjonalizmu. W osobistych, pełnych wzruszenia słowach przywołał obraz człowieka, którego wrażliwość i dobroć nie zawsze były widoczne na pierwszy rzut oka. „Jak z jego kamiennej twarzy wypływały łzy, tak z jego wnętrza zawsze wypływało dobro. Jego serce zawsze było sercem wyciągniętym na dłoni dla innych”.
Po kazaniu chór z Cieszyna wykonał pieśń „W objęcia Boże”, po czym przyszedł czas na słowa pożegnania. W imieniu Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w Polsce przemówił Biskup Kościoła Jerzy Samiec, wspominając m.in. zaangażowanie zmarłego na rzecz młodzieży. W imieniu Kościoła Rzymskokatolickiego głos zabrał bp Roman Pindel, który zwrócił uwagę na Bożą ochronę i wsparcie towarzyszące bp. Anweilerowi na jego drogach. Z kolei w imieniu miasta przemówił prezydent Bielska-Białej Jarosław Klimaszewski, prosząc bp. Romana Pindla o zrozumienie dla faktu, że bp. Anweilera, ze względu na liczne spotkania, rozmowy i wspólnie przeżywane wydarzenia w mieście, również uznaje za swojego biskupa. Słowa podziękowania przekazał bp Adrian Korczago.
Między przemówieniami Andrzej Sikora zagrał motyw z filmu „Misja” Ennio Morricone, II część (Andante) Koncertu Es-dur na trąbkę Józefa Haydna oraz „Arię na strunie G” Jana Sebastiana Bacha, a Chór „Graduale” z Bielska pod dyrekcją Agaty Fender wykonał utwór „Polecaj drogi swoje”.
Biblijne wota pożegnalne wypowiedzieli przedstawiciele wszystkich diecezji Kościoła: bp Wojciech Pracki (katowicka), ks. radca Bogusław Juroszek (mazurska), bp Marcin Hintz (pomorsko-wielkopolska), bp Jan Cieślar (warszawska), bp Marcin Orawski (wrocławska) oraz bp Adrian Korczago (cieszyńska). Chór „Graduale” wykonał następnie pieśń „Przed tronem Twoim staję”.
Liturgię końcową poprowadzili bp dr Marian Niemiec oraz bp Jerzy Samiec, który udzielił błogosławieństwa. Uroczystość zakończono pieśnią „Z Bogiem bądźcie, aż się zejdziem znów”.
Urnę z prochami bp Pawła Anweilera złożono na cmentarzu parafialnym w Jaworzu w dniu 14 listopada. Uroczystość w gronie najbliższych poprowadził bp Adrian Korczago wraz z jaworzańskimi proboszczami: ks. Władysławem Wantulokiem i ks. Andrzejem Krzykowskim. Biskup oparł słowa pożegnania nad grobem o tekst biblijny: „Wyrwie mnie Pan ze wszystkiego złego i zachowa dla Królestwa niebieskiego; Jemu niech będzie chwała na wieki wieków. Amen” (2TM 4,18), podkreślając: „Bóg zaprasza nas do szczególnej żałobnej społeczności. To nie śmierć sprawiła, że jesteśmy dzisiaj razem, ale Bóg, któremu śmierć jest poddana jako Panu życia i śmierci. Bóg zawsze jest naszym Panem. Śmierć jest wykładnią zawartego na początku dekalogu przesłania: „Jam jest Pan, Bóg Twój”. Śmierć jedynie sprawia, że Boża własność zostaje zwrócona prawowitemu właścicielowi. Do Niego należy nasze życie nam darowane jedynie na dzierżawę, w tym przypadku na 76 lat. (…) Jemu niech będzie chwała na wieki wieków”.
zdjęcia: Szymon Brodacki, Henryk Malejka
źródło: Diecezja Cieszyńska









