Dziękczynne Święto Żniw
(1) W one dni, gdy znowu było wielkie mnóstwo ludu, a nie mieli co jeść, przywołał uczniów i rzekł do nich: (2) Żal mi tego ludu, bo już trzy dni są ze mną, a nie mają co jeść. (3) A jeśli rozpuszczę ich głodnych do domów, ustaną w drodze; a przecież niektórzy z nich przybyli z daleka. (4) I odpowiedzieli mu uczniowie jego: Skądże ktoś potrafi ich nakarmić chlebem, tutaj, na pustyni? (5) I zapytał ich: Ile macie chlebów? Oni zaś rzekli: Siedem. (6) I polecił ludowi usiąść na ziemi. I wziąwszy te siedem chlebów, i podziękowawszy, łamał i dawał uczniom swoim, by kładli przed nimi. I kładli przed ludem. (7) Mieli też kilka rybek. I pobłogosławiwszy je, kazał i te kłaść przed nimi. (8) A jedli i nasycili się, i zebrali siedem koszów resztek chleba, które zbywały. (9) Było ich zaś około czterech tysięcy. I rozpuścił ich. Mk 8, 1-9
